Λειμὼν ἀμφιλαφὴς

Η θεραπεία των δαιμονισμένων στα Γέργεσα στο Μτ . 8 : 28-34  (πρβλ. Μκ . 5 : 1-20 · Λκ . 8 : 26-39 ) Όταν [ο Ιησούς] έφτασε στην απέναντι όχθη, στην περιοχή των Γεργεσηνών, τον συνάντησαν δύο δαιμονισμένοι που έρχονταν από τα μνήματα, τόσο φοβεροί, που κανένας δεν τολμούσε να περάσει από κείνον το δρόμο. Και με κραυγές του έλεγαν: «Τι δουλειά έχεις εσύ μ’ εμάς, Υιέ του Θεού; Ήρθες εδώ να μας βασανίσεις πριν την ώρα μας;» Μακριά απ’ αυτούς έβοσκε ένα μεγάλο κοπάδι από χοίρων. Και οι δαίμονες τον παρακαλούσαν λέγοντας: «Αν είναι να μας διώξεις, άφησέ μας να πάμε στο κοπάδι των χοίρων». Κι εκείνος τους είπε: «Πηγαίνετε». Αυτοί βγήκαν και πήγαν στο κοπάδι των χοίρων. Και όλο το κοπάδι των χοίρων όρμησε και γκρεμίστηκε στη λίμνη και πνίγηκαν μέσα στα νερά. Οι βοσκοί έφυγαν, πήγαν στην πόλη και ανάγγειλαν όλα τα συμβάντα και ό,τι έγινε με τους δαιμονισμένους. Βγήκε τότε όλη η πόλη να συναντήσει τον Ιησού , κι όταν τον είδαν , τον παρακάλεσαν να φύγει από την περιοχή τους . [ 9:1 ] ...

Erik Pietro Sganzerla   —  Michele Augusto Riva :  « The Disease of the Italian Poet Giacomo Leopardi (1798-1837): A Case of Juvenile Ankylosing Spondylitis in the 19th Century? » [ Journal of Clinical Rheumatology , Volume 23, Number 4, June 2017  •  DOI: 10.1097/RHU.0000000000000534 ] Giacomo Leopardi   © (Recanati, 29 June 1798 – Napoli, 14  June 1837) ABSTRACT Some authors sustained that the pessimistic thought of the Italian writer and philosopher Giacomo Leopardi ( 1798 - 1837 ) may be attributed to his unhappy life, characterized by several health problems . His philosophical theories appear as the result of depressive and melancholic state , related to his precarious health conditions, so limiting their intrinsic values. Several authors formulated various hypotheses on the diseases that Leopardi suffered from and postulated different theories on the cause of his early death. This article assumed that Leopardi may have been affected by juv...

« Οἶδα γὰρ ὅτι ἀένναός ἐστιν ὁ ἐκλύειν με μέλλων ἐπὶ γῆς, ἀναστήσει δὲ τὸ δέρμα μου τὸ ἀναντλοῦν ταῦτα· παρὰ γὰρ Κυρίου ταῦτά μοι συνετελέσθη, ἃ ἐγὼ ἐμαυτῷ συνεπίσταμαι, ἃ ὁ ὀφθαλμός μου ἑώρακε καὶ οὐκ ἄλλος, πάντα δέ μοι συντετέλεσθαι ἐν κόλπῳ ». « Μα όχι! Ξέρω πως ζει ο Θεός, ο υπερασπιστής μου, και πως θα πει τον τελευταίο λόγο εδώ στη γη. Τώρα που ’χει κουρελιαστεί το δέρμα μου και σάρκα δεν υπάρχει πια πάνω στα κόκαλά μου, τώρα θέλω να δω το Θεό. Τώρα, και με τα ίδια μου τα μάτια θέλω να τον δω, αυτόν τον ίδιο κι όχι άλλον, ξένο. Τα σωθικά μου λιώνουν, μ’ ετούτη τη λαχτάρα ». 👉 Ιώβ , 19 , 25-27 . Gustave Doré (1891) La Grande Bible de Tours Job's three friends come to see him in bis affliction Στις 6 Μαΐου η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του δικαίου Ιώβ , ενός  προσώπου που υπήρξε το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα καρτερίας και  εμπιστοσύνης στη δικαιοσύνη του Θεού σε ολόκληρη τη Γραφή . [...] Οι τρεις φίλοι του, οι οποίοι έρχονται  να σταθούν δίπλα του στη συμφορ...

  Quarant'anni dei Sommersi e i salvati di Primo Levi - La zona grigia, la rete tedesca, l'Europa [ 28 aprile 2026 |  5 h ] Quarant'anni dei Sommersi e i salvati di Primo Levi - La zona grigia, la rete tedesca, l'Europa   [ 29 aprile 2026 |  6 h 45 ]

Άσ’ τις θρήσκες εικασίες, τις παραβολές τις θείες. Tις αναθεματισμένες έλα εδώ τις ερωτήσεις αν μπορείς να μου απαντήσεις Γιατί τον Σταυρό του αίρει ο αγαθός κι όλο υποφέρει ενώ ο πονηρός καβάλα στ’ άλογό του καμαρώνει και σαν νικητής φουσκώνει ; Τίνος έργο είν’ η αμαρτία ; Μήπως παντοδυναμία δεν διαθέτει ο Κύριός μας; Μήπως το ’χει σχεδιασμένο ; Μα δεν θα ’ταν διεστραμμένο ; Πάντα τέτοια θα ρωτάμε ώσπου μες στη γη να πάμε κι ώσπου αυτή να μας βουλώσει μία και καλή το στόμα. Μα είν ’ απάντηση το χώμα ; 👉 Μετάφραση του Λάμπρου Λαρέλη 👉   Βλ. κ. το ποίημα του Γ . Δροσίνη « Μήπως » The complete poems of Heinrich Heine A modern english version by Hal Draper Suhrkamp/Insel (1982)

14 gennaio 2021 [ 55΄ ] Annunciazione:   Dodici poesie intorno ad Auschwitz Un evento con Domenico Scarpa , letture di Valter Malosti . In collaborazione con Stagione TPE e Einaudi editore; nell’ambito di Io so cosa vuol dire non tornare. Condividere la memoria. Nel cammino di Primo Levi . « Abissinia abissale, Irlanda iridata adirata »… Quando, al principio degli Anni Trenta, Primo Levi era un ragazzo disponibile a ogni avventura, volle disegnare un suo atlante pieno di colori, dove ciascun paese aveva forme bizzarre e suggeriva invenzioni di parole. C’era anche la Germania, « terra turchina di germi e di germogli ». Il ragazzo Levi non poteva sapere che proprio da quel paese sarebbe germogliato un punto sulla terra chiamato Auschwitz e destinato a essere, qualche anno più tardi, la più memorabile delle sue avventure. Da quel « primo Atlante » del ragazzo Primo Levi si è scelto di cominciare una lettura delle sue poesie: dodici testi, che aprono Auschwitz e il Giorno della Memori...

Γιώργος Κόρδης : Ανάστασ η, ψηφιακή ζωγραφική, 2022 . Στην ιστορία των θρησκειών μαρτυρούνται αμέτρητες περιπτώσεις ανθρώπων που είχαν προσωπική, μυστική εμπειρία στη σχέση τους με τον Θεό , έξω από τα όρια της λογικής, και απείρως περισσότερες έχουν μείνει αμάρτυρες. Στην ιστορία του χριστιανισμού ισχυρότερη είναι η αφετηριακή του αποστόλου Παύλου , που ανηρπάγη έως τρίτου ουρανού, άγνωστο και στον ίδιο αν εν σώματι ή εκτός σώματος ( 2Κορ . 12: 2-4 ). Η Σιμόν Βέιλ , στον εικοστό αιώνα, βεβαίωνε ότι μια μέρα, απαγγέλοντας το ποίημα « Love » του Τζωρτζ Χέρμπερτ , « ο ίδιος ο Χριστός κατέβηκε και με πήρε ». Ενώ δεν έχω καμία δυσκολία να τα πιστέψω όλα αυτά ή, σε κάθε περίπτωση, να αναγνωρίσω ότι ανήκουν στη σφαίρα του δυνατού, θα προσθέσω ότι η χριστιανική παράδοση στέκεται πολύ επιφυλακτική έως αρνητική απέναντι σε τέτοια φαινόμενα (οράματα, οπτασίες και τα συναφή), και τα θεωρεί κατά κανόνα παγίδες του Πονηρού. Όταν ρώτησαν κάποτε έναν σπουδαίο αββά της ερήμου τι είναι μοναχός , εκείν...

Τῇ  δεσποίνῃ μου  τῇ  αἰδεσιμωτάτῃ και θεοφιλεστάτῃ διακόνῳ Ὀλυμπιάδι , Ἰωάννης ἐπίσκοπος ἐν Κυρίῳ χαί ρειν . Sources chrétiennes , 13 , 105 - 115 . Ἐπιστολὴ Α΄  | Epistula ad Olympiadem   7 [ Patrologiae cursus completus , series graeca, 52, 549-555 ] Οἴαν γὰρ ἂν ζητήσω τῶν παρόντων κακῶν εἰκόνα, ἡττώμενος ὁ λόγος ἀναχωρεῖ. Ἀλλ' ὅμως καὶ ταῦτα ἰδὼν οὐκ ἀπογινώσκω τῆς χρηστοτέρας ἐλπίδος, τὸν κυβερνήτην τοῦδε τοῦ παντὸς ἐννοῶν, ὃς οὐ τέχνῃ περιγίνεται τοῦ χειμῶνος, ἀλλὰ νεύματι λύει τὴν ζάλην. Εἰ δὲ μὴ ἐκ προοιμίων, μηδὲ εὐθέως, ἔθος αὐτῷ τοιοῦτο, μὴ ἐν ἀρχῇ τὰ δεινὰ καταλύειν, ἀλλ᾽ ὅταν αὐξηθῇ, καὶ πρὸς τὸ τέλος ἔλθῃ, καὶ παρὰ τῶν πλειόνων ἀπογνωσθῇ, τότε θαυματουργεῖ καὶ παραδοξοποιεῖ, τὴν τε οἰκείαν ἐνδεικνύμενος δύναμιν, καὶ τῶν ἐμπιπτόντων τὴν ὑπομονὴν ἐγγυμνάζων. […] Πολλὰ πολλάκις καὶ ἤδη τοιαῦτα γέγονεν, ἀλλ᾽ ὕστερον τὴν προσήκουσαν ἔλαβε πάντα διόρθωσιν […]. Καὶ αἱμάτων ῥύακες ἐκ τῆς ὑποθέσεως ταύτης ἐγίνοντο, καὶ φόνοι ἄδικοι, καὶ σφαγαὶ, καὶ ἡ ἄωρος ...

2026 Minab school attack  [ ΠΗΓΗ ] [7.29.4] ἐσπεσόντες δὲ οἱ Θρᾷκες ἐς τὴν Μυκαλησσὸν τάς τε οἰκίας καὶ τὰ ἱερὰ ἐπόρθουν καὶ τοὺς ἀνθρώπους ἐφόνευον φειδόμενοι οὔτε πρεσβυτέρας οὔτε νεωτέρας ἡλικίας , ἀλλὰ πάντας ἑξῆς , ὅτῳ ἐντύχοιεν , καὶ παῖδας καὶ γυναῖκας κτείνοντες, καὶ προσέτι καὶ ὑποζύγια καὶ ὅσα ἄλλα ἔμψυχα ἴδοιεν · τὸ γὰρ γένος τὸ τῶν Θρᾳκῶν ὁμοῖα τοῖς μάλιστα τοῦ βαρβαρικοῦ, ἐν ᾧ ἂν θαρσήσῃ, φονικώτατόν ἐστιν. [7.29.5] καὶ τότε ἄλλη τε ταραχὴ οὐκ ὀλίγη καὶ ἰδέα πᾶσα καθειστήκει ὀλέθρου, καὶ ἐπιπεσόντες διδασκαλείῳ παίδων , ὅπερ μέγιστον ἦν αὐτόθι καὶ ἄρτι ἔτυχον οἱ παῖδες ἐσεληλυθότες , κατέκοψαν πάντας · καὶ ξυμφορὰ τῇ πόλει πάσῃ οὐδεμιᾶς ἥσσων μᾶλλον ἑτέρας ἀδόκητός τε ἐπέπεσεν αὕτη καὶ δεινή. [7.29.4] Οι Θράκες όρμησαν μέσα στην Μυκαλησσό, λεηλάτησαν τα σπίτια και τους ναούς και σκότωναν τους κατοίκους, χωρίς να εξαιρούν τους γέρους ή τα παιδιά. Σκότωναν όσους έβρισκαν στον δρόμο τους, και παιδιά και γυναίκες και υποζύγια και ό,τι άλλο ζωντανό τους τύχαινε. Οι Θράκε...

📜  Table of Contents 📜  Copyright Information Page 📜  Front Matter 📜  Marketing Excerpt √      Βιβλίο Ιώβ στη μετάφραση των  Ο΄  ( μετάφραση της Βιβλικής Εταιρίας ) Espen Dahl , The Problem of Job and the Problem of Evil , Cambridge University Press ( Elements in Religion and Violence ), 2019 . «Despite the secular age that has emerged in the West, the discussions have not ceased. This is due, I assume, not only to some sort of “return” of religion in politics and academia but also to the fact that encountering evil calls for thought – thought that, sooner or later, for better or worse, touches religious dimensions (and, at times, denial thereof)». [ p. 3 ] «Of course, the Greek treatment of suffering and evil is marked by another cultural setting and preferences for other conceptions, indeed, against another religious horizon than that which we find in the Hebrew Bible . Nevertheless, the convergences are significant, and ...

ΠΗΓΗ ΦΩΤΟ ΚΑΙ ΚΕΙΜΕΝΟΥ « Τελειωθέντες ἐν ὀλίγῳ ἐπλήρωσαν χρόνους μακρούς » [ Σοφία Σολομῶντος , 4, 13 ] είναι ο τίτλος του πίνακα που φιλοτέχνησαν οι φοιτητές Χρυσόστομος Γκιουγκής (Μαθηματικών), Ευστάθιος Κατρέλης (Κοινωνικής Θεολογίας), Αθανάσιος Τερζιάν (Εικαστικών Τεχνών), Samaan Sharback (Θεολογίας) και Μarina Vinogradova (Χημείας), υπό την επίβλεψη του Ιωάννη Σαρηγιαννίδη, μεταδιδακτορικού Ερευνητή του ΑΠΘ (ΕΔΙΠ Θεολογικής). Οι φοιτητές παρακολουθούν τα μαθήματα Βυζαντινής Ζωγραφικής του Εργαστηρίου Βυζαντινής Ζωγραφικής του Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας και Χριστιανικού Πολιτισμού του ΑΠΘ και συζητώντας πέρυσι την Άνοιξη κατέληξαν στη μορφή που θα έδιναν στο έργο, το οποίο αφιέρωσαν στη μνήμη των μελών της πανεπιστημιακής τους οικογένειας που χάθηκαν πρόωρα . Μέσα σε διάστημα 20 ημερών , δουλεύοντας για αρκετές ώρες καθημερινά, ανά 2 ή 3 άτομα, προσπάθησαν να απαντήσουν στο ερώτημα  πώς θα μπορούσε η σύγχρονη βυζαντινή τέχνη να ανταποκριθεί σε ένα σύγχρονο θέμα , και έτσι ...

Ηχητικό βιβλίο [ 15΄ ] Ο ΑΛΙΟΣΑ ήταν ο μικρότερος αδερφός. Τον φώναζαν Τσουκάλι γιατί η μάνα του τον έστειλε κάποτε να πάει ένα τσουκάλι γάλα στη γυναίκα του διάκου κι αυτός σκόνταψε κι έσπασε το τσουκάλι. Η μάνα του τον έδειρε και τα παιδιά άρχισαν να τον πειράζουν «Τσουκάλι». Του 'μεινε από τότε το παρατσούκλι « ο Αλιόσα το Τσουκάλι ». Ο Αλιόσα ήταν αχαμνός , ξερακιανός, αυτιάς, τ' αυτιά του πετούσαν σαν φτερούγες κι η μύτη του ήταν μεγάλη. Τα παιδιά τον κορόιδευαν: «Του Αλιόσα η μύτη ξεχωρίζει σαν την καλαμιά στον κάμπο». Το χωριό είχε σχολείο, όμως ο Αλιόσα δεν έπαιρνε τα γράμματα και δεν είχε και χρόνο για μαθήματα. Ο μεγάλος του αδερφός έμενε και δούλευε σ' έναν έμπορο στην πόλη κι ο Αλιόσα από πολύ μικρός άρχισε να βοηθά τον πατέρα του. Ήταν έξι χρονών και με την αδερφούλα του έβγαζε στη βοσκή τα πρόβατα και την αγελάδα κι ήταν ακόμη αγοράκι όταν άρχισε να φυλάγει τ' άλογα μέρα και νύχτα. Από δώδεκα χρονών όργωνε και κουβαλούσε πράγματα με το κάρο. Δεν ήταν δυ...