Σήμερον κρεμάται επί ξύλου... Αυτός που κρέμασε τον ήλιο
Αυτός που κρέμασε τον ήλιο στο μεσοδόκι τʼ ουρανού κρέμεται σήμερα σε ξύλο ίλεως , Κύριε, γενού! Και στʼ ασπαλάθια της ερήμου μια μάνα φώναξε: «παιδί μου»! Με του Απριλιού τʼ αρχαία μάγια, με των δαιμόνων το φιλί, μπήκε στο σπίτι κουκουβάγια, μπήκε κοράκι στην αυλή. Κι όλα τʽ αγρίμια στο λαγκάδι πήραν το δρόμο για τον Άδη. Θα ξανασπείρει καλοκαίρια στην άγρια παγωνιά του νου, αυτός που κάρφωσε τʼ αστέρια στην άγια σκέπη τʼ ουρανού. Κι εγώ κι εσύ κι εμείς κι οι άλλοι θα γεννηθούμε τότε πάλι. Στίχοι: Νίκος Γκάτσος Μουσική: Χρίστος Τσιαμούλης Τραγούδι: Αλκίνοος Ιωαννίδης 👉 Βλ. τα σχόλια του Χρήστου Ασημακόπουλου (2018) Σήμερον κρεμᾶται ἐπὶ ξύλου ὁ ἐν ὕδασι τὴν γῆν κρεμάσας. Στέφανον ἐξ ἀκανθῶν περιτίθεται ὁ τῶν ἀγγέλων Βασιλεύς. Ψευδῆ πορφύραν περιβάλλεται ὁ περιβάλλων τὸν οὐρανὸν ἐν νεφέλαις. Ράπισμα κατεδέξατο ὁ ἐν Ἰορδάνῃ ἐλευθερώσας τὸν Ἀδάμ. Ἥλοις προσηλώθη ὁ Νυμφίος τῆς Ἐκκλησίας. Λόγχῃ ἐκεντήθη ὁ Υἱὸς τῆς Παρθένου. Προσκυνοῦμεν σου τὰ πάθη, Χριστέ. Δεῖξον ἡμῖν καὶ τὴν ἔνδο...