Λειμὼν ἀμφιλαφὴς

Νίκος Γκάτσος : Μέγα Σάββατον Μέμνησο! Ὅλα στερέψαν σιγά σιγά. Τά περιστέρια πετοῦν ἀργά σέ λίμνες ἄνυδρες βάλτους ὑγρούς σέ διψασμένους κήπους κι ἀγρούς. Μέμνησο τῶν παιδίων ἅ σοί ἔδωκεν ὁ Θεός. Πίσω ἀπ’ τούς λόφους τούς χαμηλούς μέ τούς προφῆτες καί τούς τρελούς  στέκουν παράμερα τρία παιδιά  σά γλαροπούλια στήν ἀμμουδιά. Τά ρήματα ἅ λελάληκας ἡμῖν πνεῦμά ἐστιν καί ζωή ἐστιν. Μές στῶν καιρῶν τήν ἀνημποριά  διώξε τό γρέγο καί τό βοριά  καί ξαναγύρισε ἥλιε στή γῆ  μέ τοῦ θριάμβου σου τήν κραυγή. Ὅτι σύ εἶ ἡ ἀλήθεια καί ἡ ζωή καί ἡ ἀνάστασις. Ὁ ὤν καί ὁ ἦν καί ὁ ἐρχόμενος. Δημήτρης Παπαδημητρίου - Μανώλης Μητσιάς | Μέγα Σάββατο (2014) 👉 Βλ. κ. Οι «Μέρες Επιταφίου» του Νίκου Γκάτσου

Στο περιβολάκι / μπρος στην εκκλησιά έμοιαζες πουλάκι / σ’ άγρια φυλλωσιά δυόσμο κι αγιοκέρι / κράταγες στο χέρι κι έλεγες «Ραβί / σώσε μας και πάλι!» Κι ήτανε Μεγάλη / Παρασκευή Νύχτες κι άλλες νύχτες / γύρισε η χρονιά του πολέμου οι δείχτες / σήμαναν εννιά κι είδαμε να βγαίνει / μ’ όψη κολασμένη μέσα απ’ το κλουβί / το φριχτό τσακάλι Ήτανε Μεγάλη / Παρασκευή Τα παιδιά φευγάτα / έρμα τα χωριά πάλευαν τα νιάτα / για τη λευτεριά κι όταν ήρθα λίγο / να σε δω πριν φύγω έκλαιγες βουβή με / σκυφτό κεφάλι Ήτανε Μεγάλη / Παρασκευή Ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας:  Σταύρος Ξαρχάκος Στίχοι:  Νίκος Γκάτσος Τραγούδι:  Βίκη Μοσχολιού Δίσκος:  Νυν και αεί  ( 1974 ) [ ιστολόγιο Βίκυς Παπαπροδρόμου ]

Νίκος Γκάτσος : Μεγάλη Παρασκευή Ἄξιος ὁ τὴν γῆν κρεμάσας ἐν ὕδασιν. Βαριά τά βήματά μου σέρνω  στό φῶς τῆς μέρας τό θαμπό  κρίνα τῆς ἄνοιξης σοῦ φέρνω  καί στό σταυρό σου τ’ ἀκουμπῶ ‒ φίλε δακρυοπότιστε  τῶν πρωτίστων πρώτιστε  τῶν πρωτίστων πρώτιστε. Ἄξιος ὁ νεφέλαις κοσμήσας τό στερέωμα. Ἄρρωστος κύλησε ὁ αἰώνας  κι ὁ ἥλιος βγαίνει μισερός  σάν τό φτερό τῆς χελιδόνας  πού τό σακάτεψε ὁ καιρός –  φίλε τρισμακάριστε  τῶν ἀρίστων ἄριστε  τῶν ἀρίστων ἄριστε. Ἄξιος ὁ τήν γῆν ζωγραφήσας τοῖς ἄνθεσιν. Σήμερα ὁ Ἅδης ἠνεώχθη  γεφύρι ἐγίνη ὁ Γολγοθᾶς  καί στοῦ θανάτου ἐσύ τήν ὄχθη  ἄφατο δρόμο ἀκολουθᾶς ‒ ἔγγιστε κι ἀνέγγιστε  τῶν μεγίστων μέγιστε  τῶν μεγίστων μέγιστε. Ἄξιον ἐστί τό ἀρνίον τό ἐσφαγμένον. Δημήτρης Παπαδημητρίου - Μανώλης Μητσιάς | Μεγάλη Παρασκευή (2014) 👉 Βλ. κ. Οι «Μέρες Επιταφίου» του Νίκου Γκάτσου

Νίκος Γκάτσος : Μ εγάλη Πέμπτη Τά ἔργα του ἀληθινά καί αἱ ὁδοί του εὐθεῖαι. Αὐτός πού κρέμασε τόν ἥλιο  στό μεσοδόκι τ’ οὐρανοῦ  κρέμεται σήμερα σέ ξύλο ‒ ἵλεως Κύριε γενοῦ! Καί στ’ ἀσπαλάθια τῆς ἐρήμου  μιά μάνα φώναξε: «Παιδί μου!». Διά ξύλου τά τέκνα τοῦ Ἀδάμ  Παραδείσου γεγόνασιν ἄποικοι. Μέ τοῦ Ἀπριλιοῦ τ’ ἀρχαῖα μάγια  μέ τῶν δαιμόνων τό φιλί  μπῆκε στό σπίτι κουκουβάγια  μπῆκε κοράκι στήν αὐλή. Κι ὅλα τ’ ἀγρίμια στό λαγκάδι  πῆραν τό δρόμο γιά τόν Ἅδη. Ἐλήλυθε εἰς τήν γῆν ἵνα μαρτυρήσῃ τῇ ἀληθείᾳ. Θά ξανασπείρει καλοκαίρια  στήν ἄγρια παγωνιά τοῦ νοῦ  αὐτός πού κάρφωσε τ’ ἀστέρια  στήν ἅγια σκέπη τ’ οὐρανοῦ. Κι ἐγώ κι ἐσύ κι ἐμεῖς κι οἱ ἄλλοι  θά γεννηθοῦμε τότε πάλι. Οὗτός ἐστιν ἡ ζωή καί τό φῶς καί ἡ εἰρήνη τοῦ κόσμου . Δημήτρης Παπαδημητρίου - Μανώλης Μητσιάς | Μεγάλη Πέμπτη (2014) 👉 Βλ. κ. Οι «Μέρες Επιταφίου» του Νίκου Γκάτσου 👉 Βλ. κ.  Σήμερον κρεμάται επί ξύλου... Αυτός που κρέμασε τον ήλιο

Νίκος Γκάτσος : Μεγάλη Τετάρτη Ἐκ τῶν σπηλαίων τοῦ ὄρους ἐξῆλθον οἱ δαίμονες. Τετάρτη τῶν τεφρῶν καί τῶν παθῶν  ὁ θάνατος δέν ἔχει παρελθόν. Τετάρτη τῶν ψυχῶν καί τῶν ἀγγέλων  ὁ θάνατος δέν ἔχει οὔτε μέλλον. Ὡς θάλασσα ὑαλίνη ὁμοία κρυστάλλῳ . Τοῦ σύμπαντος ἠχεῖ τό ἐκκρεμές  ξυπνῆστε ν’ ἀποδώσουμε τιμές. Φανῆκαν οἱ οὐράνιοι στρατηλάτες  σά σκοτεινοῦ Ρουβίκωνα Γαλάτες. Πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη . Τά τρία ταῦτα . Μείζων δέ τούτων ἡ ἀγάπη . Τῆς γῆς ἀναθαρρῆσαν οἱ πληγές. Πότε θ᾿ ἀνάψει ὁ ἥλιος πυρκαγιές  νά κάψουν τό παλάτι τοῦ Ἡρώδη  καί τ’ ἄνθος τοῦ κακοῦ νά γίνει ρόδι; Πάντα ποιεῖτε ἵνα γένησθε ἄμεμπτοι καί ἀκέραιοι ,  μέσον γενεᾶς σκολιᾶς καί διεστραμμένης . Δημήτρης Παπαδημητρίου - Μανώλης Μητσιάς | Μεγάλη Τετάρτη (2014) 👉 Βλ. κ.  Οι «Μέρες Επιταφίου» του Νίκου Γκάτσου

Νίκος Γκάτσος : Μεγάλη Τρίτη Ἐπόρνευσαν οἱ βασιλεῖς καί ἐκ τοῦ οἴνου τῆς πορνείας ,  ἐμεθύσθησαν οἱ κατοικοῦντες τήν γῆν . Κάτω ἀπ᾿ τά λάβαρα τῆς Ρώμης  στήν τέντα τῆς Μαγδαληνῆς  ἐσύ πατέρας τῆς συγγνώμης  κι ἐμεῖς παιδιά τῆς ἡδονῆς. Ζοφώδης καί ἀσέληνος ὁ ἔρως τῆς ἁμαρτίας . Βραχνή ἀκούστηκε ἡ κραυγή  στά καπηλειά τῆς πολιτείας  ἐσύ ἀμνίον γιά σφαγή   κι ἐμεῖς κριοί τῆς ἁμαρτίας. Τό πολύτιμον μύρον ἡ πόρνη ἔμιξε μετά δακρύων   καί ἐξέχεεν εἰς τούς ἀχράντους πόδας σου . Δέ σέ πτοῆσαν οἱ Πιλάτοι   οὔτ᾽ ὁ καιρός πού εἶν’ ἐγγύς  ἐσύ στῶν οὐρανῶν τά πλάτη  κι ἐμεῖς παρείσακτοι τῆς γῆς. Ἐγώ φῶς εἰς τόν κόσμον ἐλήλυθα , ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων  εἰς ἐμέ ἐν τῇ σκοτίᾳ μή μείνῃ . Δημήτρης Παπαδημητρίου - Μανώλης Μητσιάς | Μεγάλη Τρίτη (2014) 👉 Βλ. κ. Οι «Μέρες Επιταφίου» του Νίκου Γκάτσου

Νίκος Γκάτσος :   Μεγάλη Δευτέρα Ὁ ὤν καί ὁ ἦν καί ὁ ἐρχόμενος . Τό Ἄλφα καί τό Ωμέγα . Περίμενέ με μάνα μου περίμενέ με ἀκόμα  ὥσπου νά φτάσει ἡ ἄνοιξη στό παγωμένο χῶμα. Ὁ γεωμέτρης τοῦ ἀχανοῦς. Ὁ ποιμήν τῶν ἀστέρων. Περίμενέ με μάνα μου σάν τό πουλί τοῦ νότου  πού σμίγει μάτι καί φτερό νά βρεῖ τόν οὐρανό του. Ὁ κυβερνήτης τῶν Ἀριθμῶν. Ὁ δαμαστής τῶν Σημείων . Περίμενέ με μάνα μου κάποια Παρασκευή σου  στήν πύλη τοῦ Παράδεισου στό φρέαρ τῆς ἀβύσσου. Ἐγγύς . Ἐγγύτατος ὁ καιρός . Ὁ ὤν καί ὁ ἦν καί  ὁ  ἐρχόμενος . Δημήτρης Παπαδημητρίου  -  Μανώλης Μητσιάς  |  Μεγάλη Δευτέρα  (2014) 👉 Βλ. κ. Οι «Μέρες Επιταφίου» του Νίκου Γκάτσου

Αυτός που κρέμασε τον ήλιο στο μεσοδόκι τʼ ουρανού κρέμεται σήμερα σε ξύλο ίλεως , Κύριε, γενού! Και στʼ ασπαλάθια της ερήμου μια μάνα φώναξε: «παιδί μου»! Με του Απριλιού τʼ αρχαία μάγια, με των δαιμόνων το φιλί, μπήκε στο σπίτι κουκουβάγια, μπήκε κοράκι στην αυλή. Κι όλα τʽ αγρίμια στο λαγκάδι πήραν το δρόμο για τον Άδη. Θα ξανασπείρει καλοκαίρια στην άγρια παγωνιά του νου, αυτός που κάρφωσε τʼ αστέρια στην άγια σκέπη τʼ ουρανού. Κι εγώ κι εσύ κι εμείς κι οι άλλοι θα γεννηθούμε τότε πάλι. Στίχοι: Νίκος Γκάτσος Μουσική: Χρίστος Τσιαμούλης Τραγούδι: Αλκίνοος Ιωαννίδης 👉 Βλ.  τα σχόλια του Χρήστου Ασημακόπουλου (2018) Σήμερον κρεμᾶται ἐπὶ ξύλου ὁ ἐν ὕδασι τὴν γῆν κρεμάσας. Στέφανον ἐξ ἀκανθῶν περιτίθεται ὁ τῶν ἀγγέλων Βασιλεύς. Ψευδῆ πορφύραν περιβάλλεται ὁ περιβάλλων τὸν οὐρανὸν ἐν νεφέλαις. Ράπισμα κατεδέξατο ὁ ἐν Ἰορδάνῃ ἐλευθερώσας τὸν Ἀδάμ. Ἥλοις προσηλώθη ὁ Νυμφίος τῆς Ἐκκλησίας. Λόγχῃ ἐκεντήθη ὁ Υἱὸς τῆς Παρθένου. Προσκυνοῦμεν σου τὰ πάθη, Χριστέ. Δεῖξον ἡμῖν καὶ τὴν ἔνδο...