Λειμὼν ἀμφιλαφὴς

Διδάσκουμε ελευθερία ή καταπίεση; [ 9΄ ] Ό,τι δεν έχει ελευθερία , δεν έχει σχέση με τον Χριστό. Η πίστη δεν μπορεί να γίνει νόμος ούτε επιβολή. Όταν η Εκκλησία ξεχνά πως είναι σώμα , και γίνεται εξουσία, χάνει το πρόσωπό της. Γιατί άλλο να βαπτίζεσαι και άλλο να πιστεύεις· άλλο να ανήκεις σε παράδοση και άλλο να ζεις το Πνεύμα. Η αληθινή σχέση με τον Χριστό δεν γεννιέται από φόβο ή συνήθεια, αλλά από ελεύθερη αγάπη και προσωπική ανάσταση. Κάθε αναγκαστικό καλό είναι ξένο προς τον Θεό . Η ελευθερία του ανθρώπου είναι ο χώρος όπου αποκαλύπτεται η αλήθεια — εκεί όπου το Ευαγγέλιο γίνεται ζωή και το «ως θέλει» του Χριστού γίνεται η μόνη μορφή σωτηρίας. * * * Θεολογική αποτίμηση της καύσης των νεκρών : «Δεν επιτρέπεται να τρομάζει κανείς τους χριστιανούς λέγοντάς τους: αν θες να καείς, δεν θα σου διαβάσω κηδεία. Τι λες; Τι λες; Τα ακούς τι λες; Δεν τα ακούει τι λέει! Γιατί δεν υπάρχει κανένα θεολογικό θέμα , κανένα απολύτως · υπάρχει μια παράδοση και μια συνήθεια . […] Αν το πρόσωπο τ...

Μωσαϊκό στο σταυροθόλιο του πρεσβυτερίου του Αγίου Βιτάλιου στην Ραβέννα  (4ος-5ος αι.) Η ποιμαντική χαίρει εξαιρετικής εκτιμήσεως στον εκκλησιαστικό χώρο, μα το να κρατάς μικρό καλάθι είναι, κατά τη γνώμη μου, αρετή. Η ποιμαντική είναι πολύ περίεργη υπόθεση, σπουδαία και επικίνδυνη μαζί. Είναι σπουδαία γιατί σημαίνει φροντίδα , και είναι και επικίνδυνη, διότι φροντίδα από φροντίδα διαφέρει. Δεν θέλει πολύ, μια φροντίδα που ομνύει στο ενδιαφέρον για τον άλλον, να γίνει κεφαλοκλείδωμα ή αγκαλιά που κόβει την ανάσα! Η ποιμαντική λέει ότι βασίζεται στην βιβλική εικόνα του ποιμνίου και του ποιμένα . Η εικόνα αυτή (η οποία προφανώς παραπέμπει σε βιώματα και παραστάσεις των ποιμενικών κοινωνιών, στη συνάφεια των οποίων γράφτηκαν τα βιβλικά κείμενα) μιλά τρυφερά για την αφοσίωση του βοσκού στο κοπάδι του, για την οδήγηση των προβάτων σε τόπο με φρέσκο χόρτο και δροσερό νερό, για την άγρυπνη σκοπιά του τσοπάνη, για την μαχητική ετοιμότητά του να αποκρούσει τα θηρία και τους κλέφτες πο...