Λειμὼν ἀμφιλαφὴς

Ομιλία του π . Νικολάου Λουδοβίκου , την Κυριακή 5/1/2025, στην Μονή Αγίου Διονυσίου εν Ολύμπω [ 54΄ ]. 🎬 Ενότητες - Xρονοσημεία: 0:00 Eισαγωγή 1:05 Αποστολικό Ανάγνωσμα: επεφάνη η χάρις του Θεού ... 3:13 Αριστοτέλης - Πλάτων 6:06 Γιατί μας αγαπάει ο Θεός; 8:05 Εντολές ακατόρθωτες; 9:33 Ο θεός του Χριστού και οι δημοσιογράφοι 10:45 Ο Οιδίποδας να πληρώσει... 13:37 Γιατί αμαρτάνουμε; ΜΚΔ και μικροί θεοί 15:37 Οι παραλογισμοί μας και οι ανθρωποφάγοι 20:07 Μετά-Ναρκισσισμός και οι oρμόνες που έρχονται από τον άλλον 23:13 Aνθρωποφάνεια 22:16 Οβελίξ 26:44 Θα κάνεις ευτυχισμένο κανέναν την νέα χρονιά; 28:55 Ανάσταση δια πτώσεως η μόνη πρόοδος 29:39 Ο δικαιωματισμός, η παρέκκλιση και η αποδόμηση 32:17 Θεοί κατά χάριν 37:32 Το βάπτισμα ως πράξη υιοθεσίας 40:45 Το σύμπαν, το σοκολατάκι και ο Θεός 45:50 Εξοντωτική ταπείνωση 99 προς 1 48:46 Oύτε ο θυρωρός 51:15 Aπό πολλή δικαίωση θα πεθάνουμε

Του Θανάση   Παπαθανασίου Έργο του Γιώργου Κόρδη Στην αφήγηση των Χριστουγέννων έχουν οπωσδήποτε το μερτικό τους οι Τρεις Μάγοι , οι τρεις διαβασμένοι άνθρωποι από ξένο τόπο , που πρόσφεραν πολύτιμα δώρα στον νεογέννητο Χριστό. Τα δώρα τους περιγράφονται ως αντικείμενα μεγάλης χρηματικής αξίας . Χρυσάφι, λιβάνι και σμύρνα ήταν πανάκριβα υλικά, με ιδιαίτερο συμβολισμό. Με τον χρυσό , λέει, ο Χριστός αναγνωρίστηκε ως βασιλιάς, με το λιβάνι ως Θεός και με τη σμύρνα ως άνθρωπος θνητός. Πέραν του συμβολισμού όμως ανακύπτει ένα ερώτημα ρεαλιστικό : Τι απέγιναν αυτά τα ακριβά δώρα; Τι τα έκανε η οικογένεια του μικρού Ιησού; Το τι θα υποθέσει καθένας, δείχνει σε μεγάλο βαθμό και τον προσανατολισμό του (έτσι συμβαίνει πάντα με τη δημιουργική δουλειά που λέγεται ερμηνεία ). Για παράδειγμα, διάφοροι παμπόνηροι πρόθυμα ερμηνεύουν το περιστατικό έτσι ώστε να δικαιώνουν κοινωνικά τον πλουτισμό και θρησκευτικά την πολυτέλεια… Αντίθετα, όμως, στη συνείδηση των άδολων πιστών η οικογένεια το...

Εικόνες:   Sieger Köder Ὅ ταν δ ὲ   ἔ λθ ῃ   ὁ  υ ἱὸ ς το ῦ   ἀ νθρ ώ που  ἐ ν τ ῇ  δ ό ξ ῃ  α ὐ το ῦ  κα ὶ  π ά ντες ο ἱ   ἅ γιοι  ἄ γγελοι μετ’ α ὐ το ῦ , τ ό τε καθ ί σει  ἐ π ὶ  θρ ό νου δ ό ξης α ὐ το ῦ · Κα ὶ  συναχθ ή σεται  ἔ μπροσθεν α ὐ το ῦ  π ά ντα τ ὰ   ἔ θνη, κα ὶ   ἀ φοριε ῖ  α ὐ το ὺ ς  ἀ π'  ἀ λλ ή λων,  ὥ σπερ  ὁ  ποιμ ὴ ν  ἀ φορ ί ζει τ ὰ  πρ ό βατα  ἀ π ὸ  τ ῶ ν  ἐ ρ ί φων, κα ὶ  στ ή σει τ ὰ  μ ὲ ν πρ ό βατα  ἐ κ δεξι ῶ ν α ὐ το ῦ  τ ὰ  δ ὲ   ἐ ρ ί φια  ἐ ξ ε ὐ ων ύ μων. Τ ό τε  ἐ ρε ῖ   ὁ  βασιλε ὺ ς  το ῖ ς  ἐ κ δεξι ῶ ν  α ὐ το ῦ · δε ῦ τε , ο ἱ  ε ὐ λογημ έ νοι το ῦ  πατρ ό ς μου, κληρονομ ή σατε τ ὴ ν  ἡ τοιμασμ έ νην  ὑ μ ῖ ν βασιλε ί αν  ἀ π ὸ  καταβολ ῆ ς κ ό σμου·  ἐ πε ί νασα γ ὰ ρ κα ὶ   ἐ δ ώ κατ έ ...