Λειμὼν ἀμφιλαφὴς

Πάσχα σημαίνει Ανάσταση, αλλά η Ανάσταση προϋποθέτει το Πάθος!  [ 31΄ ] Η κορύφωση του Θείου Δράματος, με τα Άγια Πάθη να δίνουν τη σκυτάλη στην προσδοκία της Ανάστασης του Χριστού, μας υποβάλλει την ανάγκη σε αναστοχασμό και αναμέτρηση πρωτίστως με τον εαυτό μας και έπειτα με το Θείο.  Σε αυτό το κάδρο και μέσα στο κλίμα των ημερών αυτών, που η σκέψη μας καταλαγιάζει όσο είναι δυνατόν, η ματιά μας στρέφεται στους ανθρώπους που έχουν ταχθεί στην πίστη του Χριστού, αλλά και στους Αγίους Τόπους, που είναι ένας χώρος με ιδιαίτερο ιστορικό βάρος και πλούτο συμβόλων και συμβολισμών. Η μοναχή Δανιηλία φορά 35 χρόνια το μοναχικό σχήμα, όμως παραμένει ένας πολύ σύγχρονος και προσιτός άνθρωπος, γνωστή και αγαπητή ιδιαίτερα μέσα από την παρουσία της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με το ψευδώνυμο Αφεγγής Ασέληνος . Εδώ και 15 χρόνια μονάζει στα Ιεροσόλυμα , στους Αγίους Τόπους, από όπου μίλησε με τον Γιάννη Χαραλαμπίδη για τις « Αναλύσεις » του Newshub .  Η συζήτηση περιστράφηκε γύρ...

Ο Νίκος Κουρεμένος – δρ. Θεολογίας και συνεργάτης της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών του Βόλου -  συνομιλεί με την Κατερίνα Δράκου , στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ, στην εκπομπή « Ιστορίες με Δράκου » ( 09 / 04 / 2026 ),  από το 01:09:40 ώς το 01:20:35 [συνολική διάρκεια 10΄ ]. Η συζήτηση αφορμάται από το άρθρο του Νίκου Κουρεμένου στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ ( 09 / 04 / 2026 ), με τίτλο « Άγιο Φως : Ένα τοπικό έθιμο και μια επίμονη ελληνική αυταπάτη », και αφορά στη διαμόρφωση του λειτουργικού εθίμου της αφής του Αγίου Φωτός στα Ιεροσόλυμα, μέσα στο κλίμα των ομολογιακών ανταγωνισμών, την όψιμη κρατική του εργαλειοποίηση καθώς και ευρύτερα εκκλησιαστικά και πολιτικά συμφραζόμενα που το περιβάλλουν. Ουίλιαμ Χόλμαν Χαντ : Το θαύμα του Αγίου Φωτός , Ναός του Παναγίου Τάφου (1892-1899) Κάθε χρόνο η άφιξη του λεγόμενου « Αγίου Φωτός » στην Ελλάδα παρουσιάζεται περίπου ως εθνικό γεγονός . επίσημες αποστολές, ειδικές πτήσεις, πανηγυρική υποδοχή κι ένας δημόσιος λόγος που συχνά αφήνει να εννοηθ...

Νίκος Γκάτσος : Μεγάλη Παρασκευή Ἄξιος ὁ τὴν γῆν κρεμάσας ἐν ὕδασιν. Βαριά τά βήματά μου σέρνω  στό φῶς τῆς μέρας τό θαμπό  κρίνα τῆς ἄνοιξης σοῦ φέρνω  καί στό σταυρό σου τ’ ἀκουμπῶ ‒ φίλε δακρυοπότιστε  τῶν πρωτίστων πρώτιστε  τῶν πρωτίστων πρώτιστε. Ἄξιος ὁ νεφέλαις κοσμήσας τό στερέωμα. Ἄρρωστος κύλησε ὁ αἰώνας  κι ὁ ἥλιος βγαίνει μισερός  σάν τό φτερό τῆς χελιδόνας  πού τό σακάτεψε ὁ καιρός –  φίλε τρισμακάριστε  τῶν ἀρίστων ἄριστε  τῶν ἀρίστων ἄριστε. Ἄξιος ὁ τήν γῆν ζωγραφήσας τοῖς ἄνθεσιν. Σήμερα ὁ Ἅδης ἠνεώχθη  γεφύρι ἐγίνη ὁ Γολγοθᾶς  καί στοῦ θανάτου ἐσύ τήν ὄχθη  ἄφατο δρόμο ἀκολουθᾶς ‒ ἔγγιστε κι ἀνέγγιστε  τῶν μεγίστων μέγιστε  τῶν μεγίστων μέγιστε. Ἄξιον ἐστί τό ἀρνίον τό ἐσφαγμένον. Δημήτρης Παπαδημητρίου - Μανώλης Μητσιάς | Μεγάλη Παρασκευή (2014) 👉 Βλ. κ. Οι «Μέρες Επιταφίου» του Νίκου Γκάτσου

La composizione si presenta densamente affollata, ma arginata a sinistra dal centurione con lo stendardo agitato dal vento e a destra dal gruppo del cavaliere e dei soldati che si giocano ai dadi le vesti di Cristo. Affascina lo straordinario coro di figure intrise di luce che si snoda sul fondo, abbozzate da rapide pennellate filiformi . La tela si caratterizza per il colorismo ricco e brillante , con accensioni di rossi e di blu, probabile esito dell’ influsso di Paolo Veronese . Jacopo Robusti detto Jacopo Tintoretto , Crocifissione , 1555 circa .   L’anno 1565 Tintoretto, divenuto confratello della Scuola Grande di San Rocco , pose mano e terminò la vastissima Crocifissione, collocata sopra il grande bancone che nasconde l’accesso agli Scrigni. Tiziano nel 1553 aveva avanzato l’offerta di un suo quadro per decorare proprio questa parete senza poi però realizzare nulla. Tintoretto completò poi il ciclo tra il 1566 e i primi mesi del 1567 . La tela, che godette subit...

Νίκος Γκάτσος : Μ εγάλη Πέμπτη Τά ἔργα του ἀληθινά καί αἱ ὁδοί του εὐθεῖαι. Αὐτός πού κρέμασε τόν ἥλιο  στό μεσοδόκι τ’ οὐρανοῦ  κρέμεται σήμερα σέ ξύλο ‒ ἵλεως Κύριε γενοῦ! Καί στ’ ἀσπαλάθια τῆς ἐρήμου  μιά μάνα φώναξε: «Παιδί μου!». Διά ξύλου τά τέκνα τοῦ Ἀδάμ  Παραδείσου γεγόνασιν ἄποικοι. Μέ τοῦ Ἀπριλιοῦ τ’ ἀρχαῖα μάγια  μέ τῶν δαιμόνων τό φιλί  μπῆκε στό σπίτι κουκουβάγια  μπῆκε κοράκι στήν αὐλή. Κι ὅλα τ’ ἀγρίμια στό λαγκάδι  πῆραν τό δρόμο γιά τόν Ἅδη. Ἐλήλυθε εἰς τήν γῆν ἵνα μαρτυρήσῃ τῇ ἀληθείᾳ. Θά ξανασπείρει καλοκαίρια  στήν ἄγρια παγωνιά τοῦ νοῦ  αὐτός πού κάρφωσε τ’ ἀστέρια  στήν ἅγια σκέπη τ’ οὐρανοῦ. Κι ἐγώ κι ἐσύ κι ἐμεῖς κι οἱ ἄλλοι  θά γεννηθοῦμε τότε πάλι. Οὗτός ἐστιν ἡ ζωή καί τό φῶς καί ἡ εἰρήνη τοῦ κόσμου . Δημήτρης Παπαδημητρίου - Μανώλης Μητσιάς | Μεγάλη Πέμπτη (2014) 👉 Βλ. κ. Οι «Μέρες Επιταφίου» του Νίκου Γκάτσου 👉 Βλ. κ.  Σήμερον κρεμάται επί ξύλου... Αυτός που κρέμασε τον ήλιο

Νίκος Γκάτσος : Μεγάλη Τετάρτη Ἐκ τῶν σπηλαίων τοῦ ὄρους ἐξῆλθον οἱ δαίμονες. Τετάρτη τῶν τεφρῶν καί τῶν παθῶν  ὁ θάνατος δέν ἔχει παρελθόν. Τετάρτη τῶν ψυχῶν καί τῶν ἀγγέλων  ὁ θάνατος δέν ἔχει οὔτε μέλλον. Ὡς θάλασσα ὑαλίνη ὁμοία κρυστάλλῳ . Τοῦ σύμπαντος ἠχεῖ τό ἐκκρεμές  ξυπνῆστε ν’ ἀποδώσουμε τιμές. Φανῆκαν οἱ οὐράνιοι στρατηλάτες  σά σκοτεινοῦ Ρουβίκωνα Γαλάτες. Πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη . Τά τρία ταῦτα . Μείζων δέ τούτων ἡ ἀγάπη . Τῆς γῆς ἀναθαρρῆσαν οἱ πληγές. Πότε θ᾿ ἀνάψει ὁ ἥλιος πυρκαγιές  νά κάψουν τό παλάτι τοῦ Ἡρώδη  καί τ’ ἄνθος τοῦ κακοῦ νά γίνει ρόδι; Πάντα ποιεῖτε ἵνα γένησθε ἄμεμπτοι καί ἀκέραιοι ,  μέσον γενεᾶς σκολιᾶς καί διεστραμμένης . Δημήτρης Παπαδημητρίου - Μανώλης Μητσιάς | Μεγάλη Τετάρτη (2014) 👉 Βλ. κ.  Οι «Μέρες Επιταφίου» του Νίκου Γκάτσου

👉 Από το βιβλίο Εορτολογικά παλινωδούμενα , Ακρίτας, Αθήνα, 1999 (1972),  σελ. 29-35 [οι φωτογραφίες από  δημοσίευσμα  του Βασίλη Γούλα ].

Νίκος Γκάτσος : Μεγάλη Τρίτη Ἐπόρνευσαν οἱ βασιλεῖς καί ἐκ τοῦ οἴνου τῆς πορνείας ,  ἐμεθύσθησαν οἱ κατοικοῦντες τήν γῆν . Κάτω ἀπ᾿ τά λάβαρα τῆς Ρώμης  στήν τέντα τῆς Μαγδαληνῆς  ἐσύ πατέρας τῆς συγγνώμης  κι ἐμεῖς παιδιά τῆς ἡδονῆς. Ζοφώδης καί ἀσέληνος ὁ ἔρως τῆς ἁμαρτίας . Βραχνή ἀκούστηκε ἡ κραυγή  στά καπηλειά τῆς πολιτείας  ἐσύ ἀμνίον γιά σφαγή   κι ἐμεῖς κριοί τῆς ἁμαρτίας. Τό πολύτιμον μύρον ἡ πόρνη ἔμιξε μετά δακρύων   καί ἐξέχεεν εἰς τούς ἀχράντους πόδας σου . Δέ σέ πτοῆσαν οἱ Πιλάτοι   οὔτ᾽ ὁ καιρός πού εἶν’ ἐγγύς  ἐσύ στῶν οὐρανῶν τά πλάτη  κι ἐμεῖς παρείσακτοι τῆς γῆς. Ἐγώ φῶς εἰς τόν κόσμον ἐλήλυθα , ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων  εἰς ἐμέ ἐν τῇ σκοτίᾳ μή μείνῃ . Δημήτρης Παπαδημητρίου - Μανώλης Μητσιάς | Μεγάλη Τρίτη (2014) 👉 Βλ. κ. Οι «Μέρες Επιταφίου» του Νίκου Γκάτσου

Εκδόσεις Περισπωμένη Søren Kierkegaard :  « Σημείον αντιλεγόμενον » Aποσπάσματα από την « Άσκηση στον Χριστιανισμό ». Λυρικές ανταποκρίσεις του «μάρτυρα της εσωτερικότητας» Κίρκεγκωρ, όχι βέβαια «από τις περιοχές της γνώσης, αλλά από το αχανές της απόγνωσης» Καμιά απόφανση του Ιησού της ιστορίας , και καμιά μαρτυρία, και καμιά παράδοση, δεν οδηγεί ευθέως στον Χριστό της πίστης . Το χάσμα ανάμεσα στους δύο θα υπάρχει πάντα, όπως υπήρχε για τους συγχρόνους του Ιησού — ο Χριστός δεν ανήκει στο παρελθόν, είναι εδώ και τώρα, όσο και το δίλημμα της πίστης , και μόνο ως σύγχρονός του πιστεύει κανείς. Αλλά ακριβώς επειδή είναι και θα είναι πάντα « σημείον αντιλεγόμενον » ο Χριστός φανερώνει, μέσα από τον ίλιγγο της πίστης, αυτό που κρύβουν οι καρδιές των ανθρώπων. Γιάννης Πάσχος : « Ο Χριστός παρακαλάει το σώμα του να κατέβει απ' τον σταυρό » « Ποίημα σε μορφή διαλόγου , θίγει την εναγώνια σύγκρουση της ψυχής και του σώματος μπροστά στον επερχόμενο θάνατο του Χριστού . Δεν είναι τυχαία η ...