Ραούλ Φολλερώ: Αν ο Χριστός χτυπήσει αύριο την πόρτα σας...
Αν ο Χριστός χτυπήσει την πόρτα σας , θα Tον αναγνωρίσετε ; Θα έλθει ίσως σαν άλλοτε φτωχός Κι αποδιωγμένος. Σαν ένας εργάτης, Σαν ένας άεργος Η ένας απεργός που αγωνίζεται σε δίκαιη απεργία. Μπορεί να είναι ασφαλιστής Κι ακόμη πωλητής ανεμιστήρων… Θ’ ανεβαίνει, αδιάκοπα σκαλοπάτια, Θα σταματά σε κεφαλόσκαλα Στο θλιμμένο του πρόσωπο… Μα το κατώφλι σας είναι τόσο σκοτεινό… Άλλωστε, πως να δεις το χαμόγελο αυτών που διώχνεις! «Δεν μ’ ενδιαφέρει…», θα πείτε, πριν ακόμη τον ακούσετε. Κι αν βγει η μικρή σας υπηρέτρια, θα επαναλάβει το μάθημά της: «Η κυρία έχει τους φτωχούς της» και θα βροντήξει την πόρτα καταπρόσωπο στον Φτωχό που είναι ο ίδιος ο Σωτήρας. Μπορεί ακόμη να είναι πρόσφυγας, Ένας από τα δεκαπέντε εκατομμύρια προσφύγων, Με κάποιο διαβατήριο του Ο.Η.Ε. στο χέρι, Ένας από αυτούς που κανείς δεν τους θέλει Και που περιπλανιούνται σ’ αυτή την έρημο, Τον Κόσμο, Ένας από εκείνους που πρέπει να πεθάνουν, «γιατί κανείς δεν ξέρει από που έρχονται άνθρωποι σαν κι αυτούς…». Μπορεί να είναι ...