Post

Immanuel Kant: Ο χαρακτήρας του φύλου

Immagine
Εισαγωγικό σημείωμα – Μετάφραση – Σχόλια :  ΚΩΣΤΑΣ ΑΝΔΡΟΥΛΙΔΑΚΗΣ Δημοσιεύτηκε στις 23 Φεβρουαρίου 2026 στο διαδικτυακό περιοδικό  Νέο   Πλανόδιον   (αναδημοσιεύεται εδώ με υπογραμμίσεις, υπερσυνδέσμους και μικρές παρεμβάσεις στο κείμενο από τον συντάκη του ιστολογίου ). ΠΗΓΗ ΦΩΤΟ Η  Ανθρωπολογία από άποψη πραγματιστική   ( Anthropologie in pragmatischer Hinsicht )  είναι το τελευταίο έργο του Ιμμάνουελ Καντ, το οποίο εξέδωσε ο ίδιος ( 1798 ). Προέκυψε από τα μαθήματα που παρέδιδε ο Καντ για το αντικείμενο τούτο στο Πανεπιστήμιο της Καινιξβέργης (Königsberg, το σημερινό Κaliningrad), από το έτος 1772 / 73 έως το 1795 / 96 , στηριζόμενος στα καλύτερα συγγράμματα εμπειρικής ψυχολογίας και πρακτικής φιλοσοφίας της εποχής του, αλλά και στις απέραντες γνώσεις του στα πεδία των επιστημών και της ευρωπαϊκής λογοτεχνίας, αρχαίας και νεότερης. Η σημασία και η αξία του έργου αναγνωρίζεται καθολικά και διεθνώς, όχι μόνο μέσα στα όρια της ακαδημαϊκής φιλοσ...

Γιατί οι μαθητές του Ιησού επέλεξαν την Ελληνική για να διαδώσουν τον Χριστιανισμό;

Immagine
Απόσπασμα διάλεξης της Μαρίας Ευθυμίου [ 10΄ ] Η Κοινή Ελληνιστική Ο Χριστός κήρυξε το Ευαγγέλιό του στην αραμαϊκή   ⇨  γλώσσα . Οι Απόστολοί του, όμως, για να εκπληρώσουν την οικουμενικότητα της αποστολής τους, χρειαζόταν να απευθυνθούν στους ανθρώπους στη γλώσσα που μπορούσαν να καταλάβουν. Έτσι, χρησιμοποίησαν την Ελληνιστική Κοινή ή Αλεξανδρινή Κοινή , τη γλώσσα δηλαδή που μιλούσαν σε μεγάλο μέρος του τότε γνωστού κόσμου, από την Αίγυπτο έως την Ινδία. Η « Κοινή » αυτή ήταν εξέλιξη της αρχαίας ελληνικής γλώσσας που, χάρη στις ⇨   κατακτήσεις του Μ . Αλεξάνδρου , διαδόθηκε και χρησιμοποιήθηκε ευρέως και έγινε μια σχεδόν παγκόσμια γλώσσα της εποχής. 👉 Από το β ιβ λίο των  Θρησκευτικών  της  Β΄ Γυμνασίου  (21-0202), κεφ.  6.i. « Ελληνισμός και Χριστιανισμός. Η συνάντηση δύο τρόπων σκέψης και ζωής » (σελ. 51) .

Εἴπατε τῷ βασιλεῖ...

Immagine
ΠΗΓΗ ΦΩΤΟ Σύμφωνα με τον θρύλο που παραδίνει ο  Αρειανός  ιστορικός  Φιλοστόργιος , το  362 , ως απεσταλμένος του Αυτοκράτορα Ιουλιανού του Παραβάτη , ο προσωπικός του ιατρός και ιατρικός συγγραφέας  Ορειβάσιος    (περ. 320 – περ. 400)  επισκέφθηκε το  Μαντείο των Δελφών , που βρισκόταν πλέον λεηλατημένο από τους θησαυρούς του και σε άθλια κατάσταση, προσφέροντας τα δώρα και τις υπηρεσίες του Αυτοκράτορά του στον ναό και λαμβάνοντας σε ανταπόδοση μία από τις τελευταίες απαντήσεις από τη δελφική Πυθία , την εξής: Εἴπατε τῷ βασιλεῖ, χαμαὶ πέσε δαίδαλος αὐλά, οὐκέτι Φοῖβος ἔχει καλύβην, οὐ μάντιδα δάφνην, οὐ παγὰν λαλέουσαν , ἀπέσβετο καὶ λάλον ὕδωρ . Και σε μεταφορά στα Νέα Ελληνικά: Πείτε στον βασιλιά, το μεγαλόπρεπο μέγαρο έπεσε στο έδαφος. Ο Φοίβος δεν έχει πια την κατοικία του, ούτε τη δάφνη που προφητεύει, ούτε την πηγή που μιλάει. Και το νερό που μιλάει έχει στερέψει κι αυτό. --  Passio Artemii , 96.1284.45-7 ,  C...

Ηρωδιανή Δυναστεία

Immagine
Members of the Herodian dynasty mentioned in the New Testament Η  Ηρωδιανή Δυναστεία  κυριάρχησε στην  Παλαιστίνη  ύστερα από την κατάληψη της  Ιερουσαλήμ  από τον  Ηρώδη τον Μεγάλο  ( 37 π . Χ . ) . Η νέα δυναστεία διαδέχθηκε την  Ασμοναϊκή  σε μια εποχή, όπου η περιοχή της Παλαιστίνης βρισκόταν ήδη υπό την πολιτική επιρροή της  Ρώμης . Οι βασιλείς της κυβέρνησαν με την ανοχή και την υποστήριξη των ηγεμόνων της Ρώμης μέχρι το  92   ή το  100 μ . Χ . , οπότε απεβίωσε άτεκνος ο τελευταίος από αυτούς  Ηρώδης Αγρίππας Β΄ . Ένας άλλος κλάδος εξελληνίστηκε και τα μέλη του έγιναν βασιλείς της Αρμενίας· αργότερα ο κλάδος εκρωμαΐστηκε . Ο Ηρώδης Α΄ ο Μέγας από την Ηρωδιανή Δυναστεία, ήταν βασιλιάς της Ιουδαίας από το 37 π . Χ . μέχρι το έτος 4 μ . Χ . Σύμφωνα με την Καινή Διαθήκη, όταν πληροφορήθηκε τη γέννηση του Χριστού , διέταξε τους στρατιώτες του να σφάξουν όλα τα νήπια της περιοχής της Βηθλεέμ, γιατί φοβόταν ότι ...

Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ στα σχολικά βιβλία

Immagine
Ενδεικτικά αποσπάσματα από έργα της Ελένης Γλύκατζη - Αρβελέρ , που έφυγε σήμερα από τη ζωή, σε ηλικία 99 ετών, στα σχολικά εγχειρίδια της Ιστορίας και των Θρησκευτικών της Β΄ Γυμνασίου . * * * Η απάντηση του Γρηγορίου του Ναζιανζηνού στον Ιουλιανό Όταν ο Ιουλιανός ο Παραβάτης , που είχε μεγαλώσει με τις μυστικές θρησκείες και τα ελληνικά, φώναζε ότι το ελληνίζειν δεν είναι χριστιανικό, του απαντάει ο περίφημος Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός , ο συμμαθητής του, στη διατριβή του με τον περίφημο τίτλο: « Τίνος το ελληνίζειν », εξηγώντας του ότι ο ελληνικός τρόπος δεν είναι μόνον η γλώσσα, αλλά και να έχεις την τεχνολογική ικανότητα, την καπατσοσύνη, να έχεις τον τρόπο να αντιμετωπίζεις τις αντιξοότητες με τον ελληνικό τρόπο. Η ελληνικότητα του Βυζαντίου Θα πρέπει να περιμένουμε ως τη βασιλεία του Ηρακλείου ( 610 - 641 ) για να γίνουν τα Ελληνικά η αναμφισβήτητη επίσημη γλώσσα του κράτους . Ωστόσο η εποχή του Ιουστινιανού αποτελεί σταθμό σ’ αυτή την εξέλιξη. Να θυμίσω ότι, ενώ όλη η κωδικο...

Το παράδοξο του Επίκουρου (το τρίλημμα του Επίκουρου)

Immagine
Deus, inquit, aut vult tollere mala et non potest, aut potest et non vult, aut neque vult neque potest, aut et vult et potest. Si vult et non potest, inbecillis est, quod in deum non cadit. Si potest et non vult, invidus, quod aeque alienum a deo. Si neque vult neque potest, et invidus et inbecillis est, ideo nee deus. Si et vult et potest, quod solum deo convenit, unde ergo sunt mala? Aut cur ilia non tollit? Lactantius,  De ira dei , 13, 20-21 👉 Λακτάντιος [ Lactantius ], De ira dei , 13, 20-21 ( Usener, p. 374 ) . Μετάφραση από τις πανεπιστημιακές σημειώσεις του Παναγιώτη Πουλακίδα : Είτε ο Θεός, λέει [ο Επίκουρος], θέλει να αποτρέψει το κακό και δεν μπορεί, είτε μπορεί και δεν θέλει, είτε ούτε θέλει ούτε μπορεί, είτε και θέλει και μπορεί. Εάν θέλει και δεν μπορεί είναι αδύναμος κάτι το οποίο δεν ταιριάζει στο Θεό. Εάν μπορεί και δεν θέλει, τότε είναι κακόβουλος κάτι το οποίο είναι εξίσου ξένο στο Θεό. Εάν ούτε θέλει, ούτε μπορεί, είναι και κακόβουλος και αδύναμος άρα δεν είνα...