Λειμὼν ἀμφιλαφὴς

ΠΗΓΗ ΦΩΤΟ ΚΑΙ ΚΕΙΜΕΝΟΥ « Τελειωθέντες ἐν ὀλίγῳ ἐπλήρωσαν χρόνους μακρούς » [ Σοφία Σολομῶντος , 4, 13 ] είναι ο τίτλος του πίνακα που φιλοτέχνησαν οι φοιτητές Χρυσόστομος Γκιουγκής (Μαθηματικών), Ευστάθιος Κατρέλης (Κοινωνικής Θεολογίας), Αθανάσιος Τερζιάν (Εικαστικών Τεχνών), Samaan Sharback (Θεολογίας) και Μarina Vinogradova (Χημείας), υπό την επίβλεψη του Ιωάννη Σαρηγιαννίδη, μεταδιδακτορικού Ερευνητή του ΑΠΘ (ΕΔΙΠ Θεολογικής). Οι φοιτητές παρακολουθούν τα μαθήματα Βυζαντινής Ζωγραφικής του Εργαστηρίου Βυζαντινής Ζωγραφικής του Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας και Χριστιανικού Πολιτισμού του ΑΠΘ και συζητώντας πέρυσι την Άνοιξη κατέληξαν στη μορφή που θα έδιναν στο έργο, το οποίο αφιέρωσαν στη μνήμη των μελών της πανεπιστημιακής τους οικογένειας που χάθηκαν πρόωρα . Μέσα σε διάστημα 20 ημερών , δουλεύοντας για αρκετές ώρες καθημερινά, ανά 2 ή 3 άτομα, προσπάθησαν να απαντήσουν στο ερώτημα  πώς θα μπορούσε η σύγχρονη βυζαντινή τέχνη να ανταποκριθεί σε ένα σύγχρονο θέμα , και έτσι ...

Ντοκιμαντέρ της εφημερίδας « Παραπολιτικά » [ διάρκειας 50΄ ] που αφηγείται τη Γέννηση του Χριστού στη Βηθλεέμ και παρουσιάζει δύο μονές της Αττικής που γιορτάζουν με μεγαλοπρέπεια τα Χριστούγεννα: τη  Μονή της Βηθλεέμ στο όρος Χριστός στα Μεσόγεια και τη Μονή Αγίων Νηπίων στην Οινόη. Πριν από πολλές χιλιάδες χρόνια, σε μια μικρή αλλά ευλογημένη πόλη της Ιουδαίας, γεννήθηκε ένα βρέφος που θα άλλαζε την ιστορία της ανθρωπότητας.

Pieter Bruegel de Oude ( 1595-1600 )

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ Ὁ Ἔρωτας στὰ χιόνια   (1896) Γιώργος Κόρδης , Ο Έρωτας στα χιόνια . Ψηφιακη ζωγραφική. 2020. Η Σαπφώ Νοταρά διαβάζει το διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη «Έρωτας στα χιόνια» [ 16΄ ] Καρδιὰ τοῦ χειμῶνος. Χριστούγεννα, Ἅις-Βασίλης, Φῶτα. Καὶ αὐτὸς ἐσηκώνετο τὸ πρωί, ἔρριπτεν εἰς τοὺς ὤμους τὴν παλιὰν πατατούκαν του, τὸ μόνον ροῦχον ὁποὺ ἐσώζετο ἀκόμη ἀπὸ τοὺς πρὸ τῆς εὐτυχίας του χρόνους, καὶ κατήρχετο εἰς τὴν παραθαλάσσιον ἀγοράν, μορμυρίζων, ἐνῷ κατέβαινεν ἀπὸ τὸ παλαιὸν μισογκρεμισμένον σπίτι, μὲ τρόπον ὥστε νὰ τὸν ἀκούη ἡ γειτόνισσα: ― Σεβτὰς εἶν᾽ αὐτός, δὲν εἶναι τσορβάς …· ἔρωντας εἶναι, δὲν εἶναι γέρωντας. Τὸ ἔλεγε τόσον συχνά, ὥστε ὅλες οἱ γειτονοποῦλες ὁποὺ τὸν ἤκουαν τοῦ τὸ ἐκόλλησαν τέλος ὡς παρατσούκλι: «Ὁ μπαρμπα-Γιαννιὸς ὁ Ἔρωντας». Διότι δὲν ἦτο πλέον νέος, οὔτε εὔμορφος, οὔτε ἄσπρα εἶχεν. Ὅλα αὐτὰ τὰ εἶχε φθείρει πρὸ χρόνων πολλῶν, μαζὶ μὲ τὸ καράβι, εἰς τὴν θάλασσαν, εἰς τὴν Μασσαλίαν. Εἶχεν ἀρχίσει τὸ στάδιόν του μὲ αὐτὴν τὴν πατατούκαν...

Το Wit είναι μια αμερικανική, τηλεοπτική, δραματική ταινία του 2001, σε σκηνοθεσία Mike Nichols , η οποία βασίζεται στο ομότιτλο θεατρικό έργο της  Margaret Edson , που τιμήθηκε το 1999 με το βραβείο Πούλιτζερ. Η Vivian Bearing είναι καθηγήτρια αγγλικής λογοτεχνίας, εδική στη μεταφυσική ποίηση, ιδιαίτερα στα « Holy Sonnets » του John Donne . Η ζωή της ανατρέπεται όταν διαγιγνώσκεται με μεταστατικό καρκίνο των ωοθηκών προχωρημένου σταδίου. Ο ογκολόγος Harvey Kelekian  της συνταγογραφεί χημειοθεραπείες για τη θεραπεία της ασθένειάς της και η ίδια, καθώς υποφέρει από τις διάφορες παρενέργειες (πυρετό, ρίγη, έμετο και κοιλιακό άλγος), προσπαθεί θέσει τα πράγματα στη σωστή τους προοπτική. Η ιστορία ανατρέχει περιοδικά σε προηγούμενες στιγμές της ζωής της, συμπεριλαμβανομένης της παιδικής της ηλικίας, των μεταπτυχιακών της σπουδών και της καριέρας της πριν από τη διάγνωσή της. Καθώς αρρωσταίνει όλο και περισσότερο, η Βίβιαν συμφωνεί να υποβληθεί σε περισσότερες εξετάσεις...