Λειμὼν ἀμφιλαφὴς

Ο Θανάσης Βαλτινός , ένας από τους μεγαλύτερους Νεοέλληνες λογοτέχνες, ήταν πεζογράφος, διηγηματογράφος, σεναριογράφος και διετέλεσε πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών. Πέθανε σε μεγάλη ηλικία στις 30 Οκτωβρίου του 2024. Την άνοιξη του 1998 κατέθεσε την άποψή του για το Μάθημα των Θρησκευτικών σε ένα σύντομο κείμενο, που του ζητήθηκε από το περιοδικό Σύναξη , για το τεύχος 65 , το αφιερωμένο στο ερώτημα: Μάθημα των Θρησκευτικών: αίτημα παιδείας ή συντεχνίας;  Πρόκειται μάλιστα για το πρώτο τεύχος της αρχισυνταξίας του Θανάση Παπαθανασίου , ο οποίος και αναδημοσίευσε το κείμενο του Θανάση Βαλτινού την ημέρα της εκδημίας του.

Επιλογή γραπτών απαντήσεων μαθητών της Α΄ Λυκείου, οι οποίες έχουν υποστεί ελαφρά γλωσσική επεξεργασία και παρατίθενται με κάποιου είδους συνάφεια περιεχομένου, στο ερώτημα: Γιατί ( να ) κάνουμε Θρησκευτικά στο σχολείο ;  Τι  ( να ) μαθαίνουμε στο μάθημα αυτό; Ποια η θέση και   η χρησιμότητά του  στο σχολικό πρόγραμμα σπουδών ; Μάθημα των Θρησκευτικών Γιατί;

Από την εκδήλωση του Ομίλου Πολιτικού και Κοινωνικού Προβληματισμού Ιωαννίνων, στις 8 Μαΐου 2017, για το έργο και την αποστολή του σχολείου σήμερα, με αφορμή το βιβλίο του Σταύρου Ζουμπουλάκη  ( 2017 ) Για το σχολείο .  Η παρέμβαση ίδιου του συγγραφέα [ 17΄ ]. Το δημοκρατικό σχολείο της νεωτερικότητας το διαπερνά μια αντινομία: έχει στόχο να διαπλάσει τον ελεύθερο πολίτη, την αυτόνομη ατομικότητα, τον άνθρωπο που σκέφτεται με το δικό του μυαλό, τον στόχο όμως αυτό τον επιδιώκει και τον πετυχαίνει διά της υποχρεωτικότητας και του αναγκασμού. Πράγματι, στο σχολείο, όπου ο μαθητής πηγαίνει θέλοντας και μη και όπου δεν έχει κανένα περιθώριο ουσιαστικής επιλογής, σε αυτόν ακριβώς τον χώρο του ετεροκαθορισμού, διαμορφώνεται -με τη συνδρομή προφανώς και άλλων εξωσχολικών παραγόντων- το ελεύθερο άτομο, η αυτόνομη ατομικότητα! Το σχολείο είναι θεσμός μετάδοσης της γνώσης , παράδοσης -όπως σοφά λέγεται στην ελληνική γλώσσα η διδασκαλία- στους μαθητές του πολιτισμού των προγόνων. Το σ...