Λειμὼν ἀμφιλαφὴς

  Νίκος Ἀ . Ματσούκας , « Ἕξι ποιήματα »,  Θρακικά Χρονικά , τχ.  44  ( 1990 ), σελ. 26.

Κάποτε ανέβαινε ο Αββάς  Μακάριος ο Αιγύπτιος από τη Σκήτη στο όρος της Νιτρίας , μαζί με τον μοναχό - μαθητή του. Όπως πλησίαζαν στον τόπο, είπε στον μαθητή του: « Προχώρα λιγάκι ». Καθώς εκείνος προχωρούσε, συνάντησε έναν ιερέα των ειδωλολατρών και του φώναξε δυνατά: « Ε, δαίμονα, που τρέχεις; » Γυρνώντας τότε εκείνος, τον χτύπησε με ένα ξύλο και τον άφησε μισοπεθαμένο. Και σηκώνοντας το ξύλο, άρχισε να τρέχει. Σαν προσχώρησε λίγο, τον συναντά ο Αββάς Μακάριος καθώς έτρεχε και του λέγει: « Είθε να σωθείς, ταλαίπωρε! » Θαυμάζοντας ο ιερέας (ειδωλολάτρης), ήλθε προς το μέρος του και λέγει: « Τι καλό είδες σε εμένα και μου μίλησες; » Του απαντά ο Αββάς: « Το έκανα γιατί σε είδα κουρασμένο και δεν γνωρίζεις ότι μάταια κοπιάζεις ». Του λέγει εκείνος: « Εγώ από τον χαιρετισμό σου ένιωσα κέντημα στην καρδιά και κατάλαβα ότι είσαι άνθρωπος του Θεού. Ενώ ένας άλλος κακός μοναχός, που με συνάντησε, με έβρισε. Εγώ τότε τον χτύπησα και τον άφησα μισοπεθαμένο » . Κατάλαβε τότε ο γέροντ...