Λειμὼν ἀμφιλαφὴς

Διδάσκουμε ελευθερία ή καταπίεση; [ 9΄ ] Ό,τι δεν έχει ελευθερία , δεν έχει σχέση με τον Χριστό. Η πίστη δεν μπορεί να γίνει νόμος ούτε επιβολή. Όταν η Εκκλησία ξεχνά πως είναι σώμα , και γίνεται εξουσία, χάνει το πρόσωπό της. Γιατί άλλο να βαπτίζεσαι και άλλο να πιστεύεις· άλλο να ανήκεις σε παράδοση και άλλο να ζεις το Πνεύμα. Η αληθινή σχέση με τον Χριστό δεν γεννιέται από φόβο ή συνήθεια, αλλά από ελεύθερη αγάπη και προσωπική ανάσταση. Κάθε αναγκαστικό καλό είναι ξένο προς τον Θεό . Η ελευθερία του ανθρώπου είναι ο χώρος όπου αποκαλύπτεται η αλήθεια — εκεί όπου το Ευαγγέλιο γίνεται ζωή και το «ως θέλει» του Χριστού γίνεται η μόνη μορφή σωτηρίας. * * * Θεολογική αποτίμηση της καύσης των νεκρών : «Δεν επιτρέπεται να τρομάζει κανείς τους χριστιανούς λέγοντάς τους: αν θες να καείς, δεν θα σου διαβάσω κηδεία. Τι λες; Τι λες; Τα ακούς τι λες; Δεν τα ακούει τι λέει! Γιατί δεν υπάρχει κανένα θεολογικό θέμα , κανένα απολύτως · υπάρχει μια παράδοση και μια συνήθεια . […] Αν το πρόσωπο τ...

Page de garde de l'édition du  Discours  à Amsterdam chez Marc Michel Rey en 1755 [ N ] ous nous donnons plus de maux que la médecine ne peut nous fournir de remedes! Lʼextrême inégalité dans la maniere de vivre, lʼexces dʼ oisiveté dans les uns, lʼexces de travail dans les autres, la facilité dʼirriter & de satisfaire nos appétits & notre sensualité, les alimens trop recherchés des riches, qui les nourrissent de sucs échauffans & les accablent dʼindigestions, [53] la mauvaise nourriture des pauvres, dont ils manquent même le plus souvent, & dont le défaut les porte à surcharger avidement leur estomac dans lʼoccasion, les veilles, les exces de toute espece, les transports immodérés de toutes les passions, les fatigues & lʼépuisement dʼesprit, les chagrins & les peines sans nombre quʼon éprouve dans tous les états, & dont les ames sont perpétuellement rongées: voilà les funestes garans  que la plupart de nos maux sont notre propre ouvrage ,...