Λειμὼν ἀμφιλαφὴς

Η έκρηξη της υπευθυνότητας και τα ηθικά βάρη που δημιουργεί μπορεί να φανούν επίσης στους μεταβαλλόμενους κανόνες που συνοδεύουν τη χρήση του προγεννητικού γενετικού ελέγχου . Κάποτε, η γέννηση ενός παιδιού με σύνδρομο Ντάουν εθεωρείτο ζήτημα τύχης. Σήμερα, πολλοί γονείς παιδιών με σύνδρομο Ντάουν ή άλλες γενετικές ανωμαλίες νιώθουν να επικρίνονται ή να κατηγορούνται. Ένα πεδίο που άλλοτε οριζόταν από τη μοίρα, έχει γίνει σήμερα μια αρένα επιλογών. Όποιες κι αν πιστεύει κανείς ότι πρέπει να είναι οι γενετικές συνθήκες που δικαιολογούν την παύση της κύησης (ή τη μη επιλογή ενός εμβρύου, στην περίπτωση της προεμφυτευτικής γενετικής διάγνωσης), η έλευση του γενετικού ελέγχου έχει δημιουργήσει ένα βάρος επιλογής και απόφασης που δεν υπήρχε πριν. Οι υποψήφιοι γονείς είναι ελεύθεροι να διαλέξουν αν θα προβούν σε προγεννητικό έλεγχο και αν θα κινηθούν ανάλογα με τα αποτελέσματα. Δεν είναι όμως στο χέρι τους να αποφύγουν το βάρος της επιλογής που δημιουργεί η νέα τεχνολογία. Ούτε μπορούν να...

[Η] χριστιανική ανθρωπολογία , που για μεγάλο διάστημα υπήρξε πλειοψηφικό ρεύμα στις δυτικές χώρες, απέδιδε απεριόριστη σημασία σε κάθε ανθρώπινη ύπαρξη, από τη σύλληψη μέχρι το θάνατο. Αυτή η σημασία πρέπει να συσχετίζεται με το γεγονός πως οι χριστιανοί πίστευαν στην ύπαρξη, στο εσωτερικό του ανθρώπινου σώματος, μιας ψυχής – ψυχής αθάνατης και προορισμένης να συνδεθεί εντέλει με τον Θεό. Υπό την επήρεια της προόδου στη βιολογία έμελλε ν’ αναπτυχθεί λίγο-λίγο, τον 19ο και τον 20ό αιώνα, μια υλιστική ανθρωπολογία , ριζικά διαφορετική στις παραδοχές της και πολύ πιο μετριοπαθής στις ηθικές επιταγές της. Από τη μια το έμβρυο , μικρή κυτταρική μάζα σε κατάσταση προοδευτικής διαφοροποίησης, δεν θεωρείτο αυτόνομη ατομική ύπαρξη παρά μονάχα με την προϋπόθεση ότι συγκεντρώνει κάποια κοινωνική συναίνεση (απουσία αναπηρικού γενετικού ελαττώματος, συμφωνία των γονέων). Από την άλλη, ο ηλικιωμένος , ένας σωρός από όργανα σε συνεχή κατάρρευση, δεν μπορούσε στην πραγματικότητα να διεκδικήσει το δικ...

Συνύπαρξη επιστήμης και θρησκείας [ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ] Science vs Religion : Is there a place for faith in the lab? Ὁ Francis Collins , διάσημος γενετιστής, ἐπικεφαλῆς ἐπὶ 15ετία τοῦ δημόσιου προγράμματος ἀποκωδικοποίησης τοῦ ἀνθρωπίνου  γονιδιώματος, γράφει στὸ βιβλίο του The Language of God  ( 2006 ) [στα ελληνικά κυκλοφορήθηκε το 2009 μὲ τίτλο  Ἡ γλώσσα τοῦ Θεοῦ ] : The Language of God: A Scientist Presents Evidence for Belief «Ἡ ἐπιστήμη νομιμοποιεῖται μόνο νὰ ἐρευνᾶ τὸ φυσικὸ κόσμο. Εἴτε ἀνιχνεύοντας τὴ δομὴ τοῦ ἀτόμου, τὴ φύση τοῦ σύμπαντος, ἢ τὴν ἀκολουθία τοῦ DNA στὸ ἀνθρώπινο γονίδιο, ἡ ἐπιστημονικὴ μέθοδος εἶναι ὁ μόνος ἀξιόπιστος δρόμος γιὰ νὰ βροῦμε τὴν ἀλήθεια γιὰ τὰ φυσικὰ φαινόμενα. Ναί, μπορεῖ πειράματα νὰ ἀποτυγχάνουν θεαματικά, ἑρμηνεία πειραμάτων μπορεῖ νὰ εἶναι σφαλερή, καὶ ἡ ἐπιστήμη μπορεῖ νὰ κάνει λάθη. Ἀλλὰ ὁ χαρακτήρας τῆς ἐπιστήμης εἶναι αὐτοδιορθωτικός. Καμία μεγάλη πλάνη δὲν μπορεῖ νὰ παραμείνει γιὰ πολὺ καιρό, μπροστὰ στὴν προοδευτικὴ αὔξηση τῆς γ...