Αριστείδης Χατζής: Οταν η αγιογραφία υποκαθιστά την ιστορία
Άρθρο κριτικής του Αριστείδη Χατζή στην ταινία « Καποδίστριας » του Γιάννη Σμαραγδή (3 Ιανουαρίου 20 26 ), με υπογραμμίσεις, υπερσυνδέσμους και ελάχιστες γλωσσικές αλλαγές από τον συντάκτη του ιστολογίου . Ας κάνουμε ένα νοητικό πείραμα. Ας υποθέσουμε ότι μπορούμε να φέρουμε πίσω στη ζωή τον Ιωάννη Καποδίστρια και να του ζητήσουμε να δει τη νέα ταινία που τον αφορά. Θεωρώ σχεδόν βέβαιο πως ο Καποδίστριας , ένας άνθρωπος που ήταν ακέραιος και αυστηρός, θα εξοργιζόταν. Θα θεωρούσε ότι πρόκειται για παρωδία· κάτι χειρότερο, για ιεροσυλία. Δεν είναι καθόλου εύκολο να γυρίσεις μια ιστορική ταινία . Ακόμη και οι μεγαλύτεροι σκηνοθέτες ήταν καταδικασμένοι να αποτύχουν να ικανοποιήσουν τους ιστορικούς. Αριστουργήματα του είδους, όπως ο « Γατόπαρδος » του Βισκόντι , ο « Μπάρι Λίντον » του Κιούμπρικ ή ο « Λίνκολν » του Σπίλμπεργκ , ενθουσίασαν αλλά και δίχασαν. Είναι δυνατόν να παρουσιάσεις μέσα σε δύο ώρες ένα παρελθόν, που ενώ για τον θεατή παραμένει άγνωστη χώρα, για τον ιστορικό εί...