Λειμὼν ἀμφιλαφὴς

Κατά τήν ἑορτή τοῦ Εὐαγγελισμοῦ ἡ Ὀρθόδοξη παράδοση ἑορτάζει τή σύλληψη τοῦ Χριστοῦ, ἐνῶ κατά τήν ἑορτή τῆς Ὑπαπαντῆς θυμᾶται τόν Ἰωάννη τόν Πρόδρομο νά ἀναπηδᾶ ἀπό χαρά στήν κοιλιά τῆς μητέρας του στό ἄκουσμα τῆς φωνῆς τῆς ἐγκύου Θεοτόκου. Ἤδη στήν κοιλιά τῆς μητέρας του, ὁ καθένας ἀπό ἐμᾶς ἀποτελεῖ ἕνα πνευματικό δημιούργημα, ἕνα πρόσωπο πού δημιουργήθηκε κατ ’ εἰκόνα Θεοῦ , προκειμένου νά χαίρεται μέ τήν παρουσία τοῦ Θεοῦ. Ὡς ἐκ τούτου, ἀπό τήν ἀρχή ἡ Ἐκκλησία καταδίκασε τήν πρακτική τῆς ἐπιλεκτικῆς ἔκτρωσης ὡς βρεφοκτονία . Ἤδη στή Διδαχή τῶν Δώδεκα Ἀποστόλων , ἡ ὁποία ἀποτελεῖ καταγραωή τῶν ἐκκλησιαστικῶν πρακτικῶν καί διατάξεων τοῦ πρώτου αἰῶνα, ἡ ἀπόρριψη τῆς ἔκτρώσης ὑπῆρξε ρητή ἀρχή τῆς νέας πίστης, ἡ ὁποία—παράλληλα πρός τήν ἀπόρριψη τῆς ἔκθεσης τῶν παιδιῶν καί τῆς θανατικῆς ποινῆς—κατεδείκνυε ὅτι ἡ χριστιανική πίστη ἦταν ἀντίθετη στήν ἀφαίρεση τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς , ἀκόμη καί σέ ἐκείνες τίς περιπτώσεις ὅπου ὁ εἰδωλολατρικός πολιτισμός τήν θεωρούσε ὡς μία νόμιμη ἤ καί ἀναγκαία...