Λειμὼν ἀμφιλαφὴς

Ὁ Παπαδιαμάντης, ὅπως καὶ ὁ Μπρέγκελ , χωρὶς  νὰ ὑψώσει οὔτε μιὰ στιγμὴ τὴ φωνή του, μιλάει γιὰ τὴν ἀδυσώπητη δύναμη τῆς ζωῆς, ποὺ δὲν τὴ σταματάει κανένας πόνος καὶ κανένας θάνατος, ποὺ τραβά τὸν δρόμο της δίχως σταματημό, πιὸ σκληρή, ἔχεις τὴν ἐντύπωση πολλὲς φορές, καὶ ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν θάνατο. Τὴν ἔσχατη ὥρα τοῦ θανάτου ἢ τὴ στιγμὴ τοῦ μεγάλου πόνου, θέλεις ἡ φύση καὶ ἡ ζωὴ νὰ σταματήσουν γιὰ λίγο τὴν κανονικὴ πορεία τους, νὰ συμπονέσουν καὶ νὰ συμμεριστοῦν ἤ, γιὰ νὰ τὸ ποῦμε μὲ τὸν τρόπο τοῦ δημοτικοῦ μοιρολογιοῦ, τὰ βουνὰ νὰ βουρκώσουν καὶ τὰ πουλιὰ νὰ πάψουν νὰ κελαηδοῦν τὸν Μάη. Ὁ κόσμος ὅμως καὶ ἡ ζωὴ εἶναι τροχὸς ποὺ γυρίζει ἀσταμάτητα καὶ ἀσυμμέριστα. Ἡ ἀθώα Ἀκριβούλα πεθαίνει καὶ ὅλα συνεχίζονται σὰν νὰ μὴν ἔχει συμβεῖ τίποτε: ἡ γολέτα ἐξακολουθεῖ νὰ βολταντζάρει, ὁ μικρὸς βοσκὸς ἐξακολουθεῖ νὰ φυσᾶ τὸν αὐλό του καὶ ἡ γρια-Λούκαινα ἐξακολουθεῖ τὸν δρόμο της «ἐπιστρέφουσα κατ’ οἶκον» καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ θρηνολογεῖ περασμένους θανάτους. Ὅλα τραβοῦν τὸν κανονικὸ δρόμο τους, ...

Το Wit είναι μια αμερικανική, τηλεοπτική, δραματική ταινία του 2001, σε σκηνοθεσία Mike Nichols , η οποία βασίζεται στο ομότιτλο θεατρικό έργο της  Margaret Edson , που τιμήθηκε το 1999 με το βραβείο Πούλιτζερ. Η Vivian Bearing είναι καθηγήτρια αγγλικής λογοτεχνίας, εδική στη μεταφυσική ποίηση, ιδιαίτερα στα « Holy Sonnets » του John Donne . Η ζωή της ανατρέπεται όταν διαγιγνώσκεται με μεταστατικό καρκίνο των ωοθηκών προχωρημένου σταδίου. Ο ογκολόγος Harvey Kelekian  της συνταγογραφεί χημειοθεραπείες για τη θεραπεία της ασθένειάς της και η ίδια, καθώς υποφέρει από τις διάφορες παρενέργειες (πυρετό, ρίγη, έμετο και κοιλιακό άλγος), προσπαθεί θέσει τα πράγματα στη σωστή τους προοπτική. Η ιστορία ανατρέχει περιοδικά σε προηγούμενες στιγμές της ζωής της, συμπεριλαμβανομένης της παιδικής της ηλικίας, των μεταπτυχιακών της σπουδών και της καριέρας της πριν από τη διάγνωσή της. Καθώς αρρωσταίνει όλο και περισσότερο, η Βίβιαν συμφωνεί να υποβληθεί σε περισσότερες εξετάσεις...

Τι πρυτανεύει τελικά στη ζωή; Ο​​ τίτλος του μυθιστορήματος του 2014 του Ιαν Μακ Γιούαν είναι ο τίτλος του διάσημου αγγλικού νόμου Children Act , 1989 (ελληνική έκδοση: Ιαν Μακ Γιούαν, Νόμος περί τέκνων , μτφρ. Κατερίνα Σχινά, Πατάκης, Αθήνα, Δεκέμβριος 2015). Το πρώτο άρθρο του νόμου αυτού, που τίθεται και ως προμετωπίδα στο βιβλίο (βλ. και σελ. 156-157), ορίζει πως, όταν το δικαστήριο αποφασίζει για ζητήματα σχετικά με τη ανατροφή των παιδιών και τη γονική μέριμνα, πρέπει να πρυτανεύει πάντοτε το συμφέρον του παιδιού . Βλ. επίσης  εδώ  και  εδώ . Η ηρωίδα του μυθιστορήματος Φιόνα Μέι , εξαιρετική δικαστής, τη στιγμή που την εγκαταλείπει ο σύζυγός της , ύστερα από 30 χρόνια γάμου, έρχεται αντιμέτωπη, για άλλη μία φορά στην καριέρα της, με μια σοβαρή υπόθεση ζωής και θανάτου : ο Ανταμ Χένρι , ανήλικος μάρτυρας του Ιεχωβά , πάσχει από λευχαιμία και η μόνη ελπίδα να σωθεί είναι να γίνει επειγόντως μετάγγιση αίματος . Το άρρωστο αγόρι θέλει τρεις μόνο μήνες –κρίσιμη λεπτομέ...

Η  Φιόνα  ζει στο Λονδίνο και είναι μια διακεκριμένη δικαστής που προεδρεύει με ήθος, σοφία και συμπόνοια σε περίπλοκες υποθέσεις οικογενειακού δικαίου . Ο υπέρογκος φόρτος εργασίας, της έχει στοιχήσει στην προσωπική της ζωή, αφού ο γάμος της με τον Αμερικάνο καθηγητή  Τζακ  βρίσκεται σε αδιέξοδο. Σε αυτή την κρίσιμη στιγμή σε προσωπικό επίπεδο η Φιόνα καλείται να αποφασίσει για μια πολύ επείγουσα υπόθεση, αυτή του Άνταμ , ενός νεαρού που αρνείται την μετάγγιση αίματος που θα του σώσει την ζωή . Ο Ἀνταμ σε 3 μήνες θα γιορτάσει τα 18α γενέθλια του αλλά νομικά για την ώρα είναι ένα παιδί. Θα πρέπει η Φιόνα να τον αναγκάσει να ζήσει; Η δικαστής επισκέπτεται τον Άνταμ στο νοσοκομείο και η συνάντηση τους έχει μεγάλη συναισθηματική επίδραση και στους δύο, ξυπνώντας νέα δυνατά συναισθήματα στον νεαρό άνδρα και παλιά, γνώριμα αλλά ξεχασμένα, συναισθήματα στην Φιόνα. Ταινία   του 2017 / 2018 .  Σενάριο :  Ian McEwan .  Σκηνοθεσία : Richard Eyre....