Λειμὼν ἀμφιλαφὴς

Η Πενταρχία ( Pentarchía , από το πέντε ἄρχειν ) είναι ένα μοντέλο οργάνωσης της Εκκλησίας, που διατυπώθηκε στους νόμους του αυτοκράτορα  της [Ανατολικής] Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας   Ιουστινιανού Α΄  ( 527 – 565 ). Σε αυτό το μοντέλο, η Χριστιανική Εκκλησία διοικείται από τους προκαθημένους ( πατριάρχες ) των πέντε μεγάλων επισκοπικών καθεδρών της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας: Ρώμης , Κωνσταντινούπολης ( Νέας Ρώμης ), Αλεξανδρείας , Αντιοχείας και Ιεροσολύμων .  Η ιδέα προέκυψε λόγω της πολιτικής και εκκλησιαστικής εξέχουσας θέσης αυτών των πέντε εδρών , αλλά η έννοια της καθολικής και αποκλειστικής εξουσίας τους συνδέθηκε με προηγούμενες ελληνοχριστιανικές ιδέες διοίκησης. Χάρτης της Πενταρχίας το 565 Χάρτης της Πενταρχίας γύρω στο 1000 (φαίνεται και η επέκταση του Ισλάμ) 👉 Πληροφορίες και εικόνες από τη Wikipedia

History Channel - The first Christians / Οι πρώτοι Χριστιανοί [45']

Η σχέση Εκκλησίας και κόσμου αναπαρίσταται με δύο ομόκεντρους κύκλους, από τους οποίους ο μικρότερος (ο εσωτερικός) είναι η Εκκλησία και ο μεγαλύτερος (ο εξωτερικός) είναι ο κόσμος . Κέντρο και των δύο είναι ο Χριστός , με τη διαφορά ότι η Εκκλησία έχει συνείδηση της θέσης του Χριστού ως κέντρου της, ενώ ο κόσμος δεν έχει αυτή τη συνείδηση. Αποστολή του εσωτερικού κύκλου, δηλαδή της Εκκλησίας, είναι να επεκτείνεται συνεχώς μέχρι να καλύψει όλο τον εξωτερικό κύκλο . Αυτό είναι βασικά έργο του Αγίου Πνεύματος , που συντελείται με τους εμπνευσμένους εργάτες της Εκκλησίας, οι οποίοι, συνεχίζοντας το έργο των πρώτων μαρτύρων και διακόνων του λόγου, φέρνουν το χριστιανικό ευαγγέλιο « ἕ ως ἐ σχάτου τ ῆ ς γ ῆ ς». Η ιδέα της αναπαράστασης ανήκει στον Oscar Cullmann ( Χριστός και χρόνος , Άρτος Ζωής, Αθήνα, 2 1997), όπως τη μεταφέρει ο Ιωάννης Καραβιδόπουλος ,  Εισαγωγή στην Καινή Διαθήκη , Πουρναράς, Θεσσαλονίκη, 5 2010, σελ. 208 [με τροποποιήσεις του κειμένου από τον συντάκτη του ιστο...