Λειμὼν ἀμφιλαφὴς

Piero della Francesca (1460 περ.) Resurrezione [σχολιασμός του έργου από τον Aldous Huxley , « The Best Picture », 1922] Ο Απρίλιος [...] είναι ο κατεξοχήν μήνας που γιορτάζεται το Πάσχα , αν και ορισμένες φορές το ορθόδοξο Πάσχα μπορεί να γιορταστεί μέχρι και στις 8 Μαΐου (όπως έγινε το 1983). Το Πάσχα έχει τις ρίζες του στην αρχαία Αίγυπτο , όπου γιορταζόταν η εαρινή ισημερία , και από εκεί πέρασε στους Εβραίους ως « Πεσάχ », σε ανάμνηση της Εξόδου τους από την αιχμαλωσία, και τέλος έφτασε και στους χριστιανούς, αφού ταυτίστηκε με τον σταυρικό θάνατο του Ιησού την περίοδο του εβραϊκού Πάσχα. Το εβραϊκό Πάσχα γιορταζόταν κατά την ημέρα της πρώτης εαρινής πανσελήνου . Στους πρώτους τρεις αιώνες της χριστιανοσύνης , όμως, οι διάφορες Εκκλησίες γιόρταζαν τη μεγάλη αυτή φεγγαρογιορτή σε διαφορετικές ημερομηνίες . Άλλες μεν κατά το παράδειγμα των αποστόλων Ιωάννη και Παύλου , κατά την ημέρα του θανάτου του Χριστού τη 14η του εβραϊκού μήνα Νισάν , δηλαδή μία ημέρα πριν από τη γιορτή ...

« Αὐτὸς γὰρ ἐνηνθρώπησεν, ἵνα ἡμεῖς θεοποιηθῶμεν » | «Αυτός έγινε άνθρωπος, για να γίνουμε εμείς Θεοί»:  Ἀθανασίου τοῦ Μεγάλου , Λόγος περὶ Ἐνανθρωπήσεως  (PG 25, 192B) . Παναγιώτης Μπρατσιώτης (1971): Η περί θεώσεως του ανθρώπου διδασκαλία των Ελλήνων Πατέρων της Εκκλησίας .   Άγιος Αθανάσιος ο Μέγας   [ΤΝ/ 7΄ ] Μέγας Αθανάσιος ( 295 - 373 ) Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου από μια ελληνική χριστιανική οικογένεια . Από μικρός ήθελε τόσο πολύ να γίνει κληρικός, που έφτανε να παριστάνει τον ιερέα και να «βαφτίζει» τους φίλους του. Καθώς ο επίσκοπος Αλεξανδρείας Αλέξανδρος πρόσεξε την κλίση και τα χαρίσματα του Αθανασίου, τον πήρε κοντά του ως γραμματέα του και τον χειροτόνησε διάκονο. Πριν ακόμη χειροτονηθεί, καταπολεμούσε τις ιδέες που διέδιδε ο ιερέας Άρειος στην Αλεξάνδρεια, ότι δηλαδή ο Χριστός δεν ήταν Θεός αλλά άνθρωπος . Στην 👉  Α΄ Οικουμενική Σύνοδο ( 325 ), που οργάνωσε η Εκκλησία για να αντιμετωπιστεί το ζήτημα...

Η θ ρησκευτική πολιτική του ρωμαίου αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Α΄ Οι οπαδοί του Χριστιανισμού συγκροτούσαν τη δυναμικότερη πληθυσμιακή ομάδα του ανατολικού τμήματος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας τον 4ο αιώνα μ . Χ . Η νέα αυτή θρησκεία φαινόταν ότι μπορούσε να αποκαταστήσει την κλονισμένη ενότητα του Ρωμαϊκού Κράτους. Για τον λόγο αυτό ο Κωνσταντίνος Α΄ έδειξε ευνοϊκή στάση προς τον Χριστιανισμό. Συγκεκριμένα, μετά τη νίκη του επί του Μαξεντίου ( 312 ) μετέφερε το μονόγραμμα του Χριστού ( Χριστόγραμμα ), σημαντικό χριστιανικό σύμβολο, από τη στρατιωτική σημαία ( λάβαρον ) στα νομισματά του και εξέδωσε νόμους ευνοϊκούς για τους Χριστιανούς. Το Διάταγμα των Μεδιολάνων , που βασίστηκε σε συμφωνία του Κωνσταντίνου και του Λικινιου ( 313 ), αναγνώρισε στους Χριστιανούς ελευθερία άσκησης της λατρείας τους και έτσι εξίσωσε τα δικαιώματά τους με αυτά των άλλων θρησκειών του Ρωμαϊκού Κράτους. Οι διωγμοί Χριστιανών πάντως έπαυσαν εντελώς, μόνο όταν ο Κωνσταντίνος έγινε μονοκράτορας στο Ρωμαϊκό Κρ...