Λειμὼν ἀμφιλαφὴς

Οὔσης οὖν ὀψίας τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τῇ μιᾷ τῶν σαββάτων, καὶ τῶν θυρῶν κεκλεισμένων ὅπου ἦσαν οἱ μαθηταὶ συνηγμένοι διὰ τὸν φόβον τῶν ᾿Ιουδαίων, ἦλθεν ὁ ᾿Ιησοῦς καὶ ἔστη εἰς τὸ μέσον, καὶ λέγει αὐτοῖς· εἰρήνη ὑμῖν. [...] Καὶ μεθ᾽ ἡμέρας ὀκτὼ πάλιν ἦσαν ἔσω οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ καὶ Θωμᾶς μετ᾽ αὐτῶν. ἔρχεται ὁ ᾿Ιησοῦς τῶν θυρῶν κεκλεισμένων , καὶ ἔστη εἰς τὸ μέσον καὶ εἶπεν· εἰρήνη ὑμῖν. 👉 Εὐαγγέλιον κατὰ Ἰωάννην , 20 , 19 , 26 . Θέατρο της Τετάρτης (1975)  Κεκλεισμένων των θυρών [ 73΄ ] 👉  Mετάφραση Γρηγόρη Γρηγορίου (1988) Jean - Paul  Sartre (1944):   Huis clos  - Cnie MDC | 2016 [ 1 h 50 ] « L 'enfer, c'est les autres »

Ilaria Ramelli , The Christian Doctrine of "Apokatastasis" . A Critical Assessment from the New Testament to Eriugena , Vigiliae Christianae, Supplements, Volume: 120, Brill, Leiden-Boston, 2013 . The theory of apokatastasis ( restoration ), most famously defended by the Alexandrian exegete, philosopher and theologian Origen , has its roots in both Greek philosophy and Jewish - Christian Scriptures and literature, and became a major theologico - soteriological doctrine in patristics. This monograph—the first comprehensive, systematic scholarly study of the history of the Christian apokatastasis doctrine— argues its presence and Christological and Biblical foundation in numerous Christian thinkers, including Syriac, and analyses its origins, meaning, and development over eight centuries, from the New Testament to Eriugena [c.  800 – c. 877 ] , the last patristic philosopher. Surprises await readers of this book, which results from fteen years of research. For instance, the...

Η πατερική θεολογία [...] κάνει λόγο για τον παράδεισο ως τον τόπο της βασιλείας του Θεού. [...] Δεν υπάρχουν κτιστοί και περιορισμένοι χώροι ως παράδεισος και κόλαση . Παράδεισος και κόλαση είναι καταστάσεις και σχέσεις προς τον ζωοδότη Θεό. [...] Η κολασμένη ζωή δεν είναι μια ιδιαίτερη κατάσταση που την επιβάλλει βάσει ενός νόμου ο Θεός, και μάλιστα σε μια φυλακή κτιστών βασάνων. Ο Θεός, κατά τον Μάξιμο Ομολογητή, λόγου χάρη, αγκαλιάζει αγαθούς και πονηρούς. Οι δεύτεροι δεν μπορούν να τον δουν στη δόξα του, και τον αισθάνονται ως τιμωρό και εχθρικό. [...] Είναι φιλία η παραδείσια ζωή , ενώ η κόλαση είναι «αφιλία» και ακοινωνησία, τόσο σε σχέση με τον Θεό όσο και σε σχέση με τους άλλους. Συγκλονιστική είναι μια διήγηση στα Αποφθέγματα του αββά Μακαρίου , την οποία θα ζήλευαν σύγχρονοι υπαρξιστές φιλόσοφοι και διανοούμενοι. Ο αββάς Μακάριος χτυπάει με το μπαστούνι του, καθώς βαδίζει στην έρημο, το πεταμένο κρανίο ενός αιρεσιάρχη. Και αμέσως η ψυχή του στην κόλαση αναγαλλιάζει, και αι...

  Φίοντορ Ντοστογιέφσκι : Το κρεμμυδάκι της γριάς 👉 Αδελφοί Καραμάζωφ , Β´, VII, 3 Μια φορά κι ένα καιρό, ζούσε μια κακιά γυναίκα, σωστή μέγαιρα . Πέθανε κι ούτε ένα καλό δεν είχε κάνει στη ζωή της. Την άρπαξαν το λοιπόν οι διαβόλοι και την πετάξανε στη φλογισμένη λίμνη. Τότε ο φύλακας-άγγελός της κάθισε και σκέφτηκε: Πρέπει να θυμηθώ καμιά καλοσύνη της , για να πάω να την πω στο Θεό . Θυμήθηκε, και μια και δυο πάει και λέει στο Θεό: Αυτή , του λέει , έβγαλε ένα κρεμμυδάκι φρέσκο απ’ το περιβόλι και το ‘δωσε σε μια ζητιάνα . Κι ο Θεός απαντάει: Πάρε λοιπόν το ίδιο εκείνο κρεμμυδάκι , και πήγαινε πάνω απ’ τη λίμνη . Βάστα το κρεμμυδάκι απ’ τη μια άκρη κι ας πιαστεί αυτή απ’ την άλλη. Τότε τράβα την . Αν τα καταφέρεις να την τραβήξεις απ’ τη λίμνη , τότε ας πάει στον Παράδεισο . Όμως , αν σπάσει το κρεμμυδάκι , θα πει πως καλά είναι εκεί που είναι . Έτρεξε ο άγγελος στη γυναίκα και της λέει: Πιάσου γερά απ’ το κρεμμυδάκι και γω θα σε τραβήξω . Κι άρχισε να την τραβάει προσεχ...