Λειμὼν ἀμφιλαφὴς

Ο Ψαλμός 137 (στην ελληνική μετάφραση των Εβδομήκοντα : 136 ) είναι ένα πολύ γνωστό άσμα του βιβλίου των  Ψαλμών . Περιγράφει τον θρήνο της εξορίας των Εβραίων στη Βαβυλώνα , μετά την άλωση της Ιερουσαλήμ το 587 π . Χ . από τον βασιλιά Ναβουχοδονόσορα Β΄ .   Ἐπὶ τῶν ποταμῶν Βαβυλῶνος ἐκεῖ ἐκαθίσαμεν καὶ ἐκλαύσαμεν ἐν τῷ μνησθῆναι ἡμᾶς τῆς Σιών. Στης Βαβυλώνας τα ποτάμια, εκεί καθόμασταν [δούλοι και εξόριστοι] και κλαίγαμε, καθώς θυμόμασταν τη Σιών [την Ιερουσαλήμ]. By the rivers of Babylon, there we sat down, yeah, we wept, when we remembered Zion . ἐπὶ ταῖς ἰτέαις ἐν μέσῳ αὐτῆς ἐκρεμάσαμεν τὰ ὄργανα ἡμῶν· Στης όχθης τις ιτιές είχαμε τα μουσικά μας όργανα κρεμάσει. ὅτι ἐκεῖ ἐπηρώτησαν ἡμᾶς οἱ αἰχμαλωτεύσαντες ἡμᾶς λόγους ᾠδῶν καὶ οἱ ἀπαγαγόντες ἡμᾶς ὕμνον· ᾄσατε ἡμῖν ἐκ τῶν ᾠδῶν Σιών. Εκεί μας ζητούσαν τραγούδια εκείνοι που μας είχαν αιχμαλωτίσει [και μεταφέρει στην Βαβυλώνα], κι οι ...