Λειμὼν ἀμφιλαφὴς

Η παραβολή του εύσπλαχνου Σαμαρείτη ( η έννοια του πλησίον  και τα όρια της αγάπης ) σώζεται μόνο στον ευαγγελιστή Λουκά . Κάποιος νομοδιδάσκαλος  ( ραββίνος ) παρουσιάστηκε  στον Ιησού και, για να τον φέρει σε δύσκολη  θέση, του είπε: «Διδάσκαλε, τι πρέπει  να κάνω για να κερδίσω την αιώνια ζωή;».  Κι ο Ιησούς τού είπε: «Ο νόμος τι γράφει; ». Εκείνος απάντησε: «Ν’ αγαπάς τον  Κύριο τον Θεό σου μ’ όλη την καρδιά σου  και μ’ όλη την ψυχή σου, μ’ όλη τη δύναμή  σου και με όλον τον νου σου [ Δευτ . 6, 5 ] ∙ και τον πλησίον  σου όπως τον εαυτό σου » [ Μτ . 22, 37-39 , Λευ . 19, 18 ] . «Πολύ  σωστά απάντησες», του είπε ο Ιησούς∙  «αυτό κάνε και θα ζήσεις».  Εκείνος όμως,  θέλοντας να δικαιολογήσει τον εαυτό του,  είπε στον Ιησού: «Και ποιος είναι ο πλησίον  μου;». Πήρε τότε αφορμή ο Ιησούς  και είπε: «Κάποιος άνθρωπος , κατεβαίνοντας  από τα Ιεροσόλυμα για την Ιεριχώ [χάρτες 1 | 2 ] ,  έπεσε πάν...

  Ο νόμος της φιλοξενίας επιτάσσει την απεριόριστη και άνευ όρων « διανοιχτότητα » προς τον ερχόμενο άλλο. Με αυτή την έννοια, η φιλοξενία αποκλείει την εξάρτησή της από οποιουσδήποτε όρους, ενώ δεν προϋποθέτει καμιά πρόσκληση από τη μεριά του οικοδεσπότη: ο φιλοξενούμενος αφικνείται, πραγματοποιώντας μια επίσκεψη χωρίς πρόσκληση, ενώ ο οικοδεσπότης παραμένει ολοκληρωτικά δεκτικός προς το(ν) ξένο, σε σημείο που να καθίσταται όμηρός του: Το υποκείμενο είναι όμηρος ( Le sujet est otage ) μας λέει ο Λεβινάς. Η φιλοξενία προϋποθέτει να αφήνεις τον άλλον να εισέλθει στον εαυτό σου, στον χώρο σου – είναι κατακτητική της ακεραιότητας ή της επικράτειας του εαυτού. Φιλοξενία σημαίνει να μπορείς να αλλάζεις ή, καλύτερα, να επιτρέπεις στον άλλον να σε αλλάζει. Στην απροϋπόθετη ή « απόλυτη » φιλοξενία , την οποία ο Ντερριντά προκρίνει ως τη μόνη «αληθινή» ή «πραγματική» μορφή φιλοξενίας, η πόρτα παραμένει διάπλατα ανοιχτή. Υπό αυτή την έννοια, δεν υπάρχει καν πόρτα, αλλά τέλεια « ανοι...

  Από το βιβλίο των Θρησκευτικών της Γ΄ Γυμνασίου (21-0203 / 21-0221), σελ. 37 . Το ιδιόμελο « Τὸν ἥλιον κρύψαντα », που ψάλλεται κατά τη μεταφορά του Επιταφίου το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής , σε μελοποίηση Γερμανού Νέων Πατρών και σύντμηση Μάρκου Βασιλείου. Ηχητικό από πρόβα του χορού « Σύναγμα » το 2019 [ 11΄ ].