Λειμὼν ἀμφιλαφὴς

Κέντρο Λεξικολογίας « Τό γάρ ἀπρόσληπτον , καί ἀθεράπευτον » Μια από τις πιο γνωστές θεολογικές φράσεις όλων των εποχών 📜 « Τό γάρ ἀπρόσληπτον, καί ἀθεράπευτον.  Ὅ δέ ἥνωται τῷ Θεῷ τοῦτο καί σώζεται »  ( ΡG , 37, 181). 📜 « Nam quod assumptum non est,  curationis est expers:  quod autem Deo unitum est,  hoc quoque salute consequitur »  (λατινική μετάφραση) . ________________ ◾ Ο Απολλινάριος Λαοδικείας (4ος αι.), προσπαθώντας να υπερασπιστεί τη θεότητα του Χριστού ενάντια στον Αρειανισμό , υποστήριξε ότι ο Χριστός είχε ανθρώπινο σώμα και ψυχή , αλλά όχι ανθρώπινο νου . Πίστευε ότι έτσι διασφάλιζε την αναμαρτησία του Χριστού, επειδή ο νούς τότε εθεωρείτο η πηγή της αμαρτίας. Ο Γρηγόριος ο Θεολόγος όμως αντέκρουσε αυτή τη θέση με τη διάσημη αυτή φράση (από την Επιστολή 101, Προς Κληδόνιον ). Με απλά λόγια: 📖  « Αυτό που δεν προσελήφθη (από τον Χριστό),  δεν θεραπεύτηκε. Μόνο ό,τι ενώθηκε με τον Θεό σώζεται ». ◾  Και το μεν νόημα είναι κ...

« Αὐτὸς γὰρ ἐνηνθρώπησεν, ἵνα ἡμεῖς θεοποιηθῶμεν » | «Αυτός έγινε άνθρωπος, για να γίνουμε εμείς Θεοί»:  Ἀθανασίου τοῦ Μεγάλου , Λόγος περὶ Ἐνανθρωπήσεως  (PG 25, 192B) . Παναγιώτης Μπρατσιώτης (1971): Η περί θεώσεως του ανθρώπου διδασκαλία των Ελλήνων Πατέρων της Εκκλησίας .   Άγιος Αθανάσιος ο Μέγας   [ΤΝ/ 7΄ ] Μέγας Αθανάσιος ( 295 - 373 ) Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου από μια ελληνική χριστιανική οικογένεια . Από μικρός ήθελε τόσο πολύ να γίνει κληρικός, που έφτανε να παριστάνει τον ιερέα και να «βαφτίζει» τους φίλους του. Καθώς ο επίσκοπος Αλεξανδρείας Αλέξανδρος πρόσεξε την κλίση και τα χαρίσματα του Αθανασίου, τον πήρε κοντά του ως γραμματέα του και τον χειροτόνησε διάκονο. Πριν ακόμη χειροτονηθεί, καταπολεμούσε τις ιδέες που διέδιδε ο ιερέας Άρειος στην Αλεξάνδρεια, ότι δηλαδή ο Χριστός δεν ήταν Θεός αλλά άνθρωπος . Στην 👉  Α΄ Οικουμενική Σύνοδο ( 325 ), που οργάνωσε η Εκκλησία για να αντιμετωπιστεί το ζήτημα...

Η θ ρησκευτική πολιτική του ρωμαίου αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Α΄ Οι οπαδοί του Χριστιανισμού συγκροτούσαν τη δυναμικότερη πληθυσμιακή ομάδα του ανατολικού τμήματος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας τον 4ο αιώνα μ . Χ . Η νέα αυτή θρησκεία φαινόταν ότι μπορούσε να αποκαταστήσει την κλονισμένη ενότητα του Ρωμαϊκού Κράτους. Για τον λόγο αυτό ο Κωνσταντίνος Α΄ έδειξε ευνοϊκή στάση προς τον Χριστιανισμό. Συγκεκριμένα, μετά τη νίκη του επί του Μαξεντίου ( 312 ) μετέφερε το μονόγραμμα του Χριστού ( Χριστόγραμμα ), σημαντικό χριστιανικό σύμβολο, από τη στρατιωτική σημαία ( λάβαρον ) στα νομισματά του και εξέδωσε νόμους ευνοϊκούς για τους Χριστιανούς. Το Διάταγμα των Μεδιολάνων , που βασίστηκε σε συμφωνία του Κωνσταντίνου και του Λικινιου ( 313 ), αναγνώρισε στους Χριστιανούς ελευθερία άσκησης της λατρείας τους και έτσι εξίσωσε τα δικαιώματά τους με αυτά των άλλων θρησκειών του Ρωμαϊκού Κράτους. Οι διωγμοί Χριστιανών πάντως έπαυσαν εντελώς, μόνο όταν ο Κωνσταντίνος έγινε μονοκράτορας στο Ρωμαϊκό Κρ...