Λειμὼν ἀμφιλαφὴς

« Οἶδα γὰρ ὅτι ἀένναός ἐστιν ὁ ἐκλύειν με μέλλων ἐπὶ γῆς, ἀναστήσει δὲ τὸ δέρμα μου τὸ ἀναντλοῦν ταῦτα· παρὰ γὰρ Κυρίου ταῦτά μοι συνετελέσθη, ἃ ἐγὼ ἐμαυτῷ συνεπίσταμαι, ἃ ὁ ὀφθαλμός μου ἑώρακε καὶ οὐκ ἄλλος, πάντα δέ μοι συντετέλεσθαι ἐν κόλπῳ ». « Μα όχι! Ξέρω πως ζει ο Θεός, ο υπερασπιστής μου, και πως θα πει τον τελευταίο λόγο εδώ στη γη. Τώρα που ’χει κουρελιαστεί το δέρμα μου και σάρκα δεν υπάρχει πια πάνω στα κόκαλά μου, τώρα θέλω να δω το Θεό. Τώρα, και με τα ίδια μου τα μάτια θέλω να τον δω, αυτόν τον ίδιο κι όχι άλλον, ξένο. Τα σωθικά μου λιώνουν, μ’ ετούτη τη λαχτάρα ». 👉 Ιώβ , 19 , 25-27 . Gustave Doré (1891) La Grande Bible de Tours Job's three friends come to see him in bis affliction Στις 6 Μαΐου η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του δικαίου Ιώβ , ενός  προσώπου που υπήρξε το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα καρτερίας και  εμπιστοσύνης στη δικαιοσύνη του Θεού σε ολόκληρη τη Γραφή . [...] Οι τρεις φίλοι του, οι οποίοι έρχονται  να σταθούν δίπλα του στη συμφορ...

  « Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ... » [ 1 h 52 ] Ο Σωτήρης Δεσπότης , Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, σηζητά με τον Ηλία Λιαμή , Δρ. Θεολογίας, μουσικολόγο και συγγραφέα, στις  12 Απριλίου 2025 ,  για την ατμόσφαιρα και τα ιστορικά στοιχεία των ημερών της Σύλληψης, των Παθών, της Σταύρωσης και της Ανάστασης του Ιησού Χριστού.

Όμως τούτος ο σημερινός ελληνικός κόσμος , αν πρόκειται  να πάψει να είναι πνευματικά υπανάπτυκτος, καθώς λένε, πρέπει να ζήσει με οικειότητα  και ν’ αγαπήσει αυτά τα κείμενα που είναι η κληρονομιά του κι η παράδοση του· και  τούτο πώς να γίνει χωρίς μεταφράσεις; Είναι παράδοξο, αν πάει ο νους μας στις Γραφές ,  είναι αλήθεια παράδοξο να το αναλογιστεί κανείς, πώς ένας λαός Χριστιανικός και  Ορθόδοξος, ο πιο Χριστιανός Ορθόδοξος του κόσμου, έζησε τους τελευταίους αιώνες -  δεν ξέρω πόσους - σε μια μισοσυνείδητη συμβίωση με τα Ιερά Γράμματα του. Πόσοι  Έλληνες καταλαβαίνουν και αισθάνονται ένα κείμενο των Ο΄ ή έστω τις προς  Κορινθίους; 👉 Από την εισαγωγή του  Γιώργου Σεφέρη , στη  μεταγραφή του  Άσματος Ασμάτων , Ίκαρος, Αθήνα, 1972 , σελ. 7-8 . 👉 Βλ. επίσης το κείμενο του  Θάνου Χρήστου :  « Μια διαδροµή στη νεοελληνική τέχνη µέσα από την εικονογράφηση του Άσματος Ασμάτων » ( Μάρτιος 2009 ) .

Satan , the beast crunching sinners’ bones. Lucifer , the fallen angel. Mephistopheles , the trickster striking deals. These three divergent devils are all based on Satan of the Old Testament. But unlike any of these literary devils , the Satan of the Bible was a relatively minor character . So how did he become the ultimate antagonist, with so many different forms? 👉 Lesson by Brian A . Pavlac , directed by Reza Riahi & Mehdi Shiri [ 5΄ ] .

🖌️ Αν πρέπει να διαβάσετε μόνο ένα βιβλίο της Αγίας Γραφής , αυτό θα πρέπει να είναι το Ευαγγέλιο του Λουκά . 🔸 Από γλωσσική άποψη, τα δύο βιβλία του Λουκά , το Ευαγγέλιο και οι Πράξεις των Αποστόλων (συχνά θεωρούνται από τους ειδικούς ως δύο μέρη ενός κοινού έργου), είναι ίσως τα ωραιότερα βιβλία της Καινής Διαθήκης: γραμμένα σε άψογη ελληνική, την ελληνιστική κοινή της εποχής — αλλά λογιότερης εκδοχής από αυτή των άλλων ευαγγελιστών (όπως φαίνεται από πλήθος λέξεων του Μάρκου, στον οποίο στηρίζεται, τις οποίες όμως διορθώνει προς το «αττικότερο»: « κλίνη » αντί « κράββατος », « κονιορτός » αντί « χους », « εκατοντάρχης » αντί « κεντυρίων » κ.λπ.). 🔸 Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι ο Λουκάς είναι ο ελληνικότερος συγγραφέας της Βίβλου [ βίος ] . Με παιδεία βαθύτατα ελληνική και λόγο ρέοντα , γλαφυρό , χαριτωμένο, αποδίδει στο ευαγγελικό μήνυμα εκείνη τη σαφήνεια, την αρμονία και το μέτρο που χαρακτηρίζουν την κλασική ελληνική σκέψη. Ο τρόπος που συντάσσει το κείμενο, οι επ...

Η Αγία Γραφή (ή Βίβλος ) είναι το “ αλφαβητάρι ” της Εκκλησίας. Η Αγία Γραφή αναφέρεται σε μια περιήγηση, μια περιπέτεια, σ’ ένα… ταξίδι · ένα μεγάλο και συναρπαστικό ταξίδι, στο οποίο περιγράφεται η συνάντηση Θεού και ανθρώπου. Πρόκειται, με άλλα λόγια, για την περιγραφή μιας πορείας γεμάτης εκπλήξεις, ή μάλλον μίας συνοδοιπορίας . Η περιπέτεια ξεκινά με το ταξίδι του Αβραάμ , ο οποίος αποχωρίζεται την πατρική του εστία, και μαζί με τη γυναίκα του, τη Σάρρα του, «ανοίγεται» σε άγνωστα και ξένα μέρη, έχοντας μοναδικό όπλο την πίστη και την αφοσίωση σ’ έναν Θεό , ο οποίος συνομιλεί μαζί του και εκείνος τον αναγνωρίζει και τον ευχαριστεί ως πρόσωπο μοναδικό και ανεπανάληπτο. Η εποχή του πατριάρχη Αβραάμ και τον άμεσων απογόνων του, του γιου του Ισαάκ και του εγγονού του Ιακώβ , εκτείνεται περίπου από το 1813 ώς το 1638 π . Χ . Το ταξίδι της Βίβλου φτάνει σ’ ένα σημείο κορύφωσης τα χρόνια της Καινής Διαθήκης , με το βιβλίο της Αποκάλυψης ( 95 / 96 μ . Χ .), για να συνεχιστεί μέ...

 

Francesca Stavrakopoulou (1975) is a British biblical scholar and broadcaster. She is currently Professor of Hebrew Bible and Ancient Religion at the University of Exeter. The main focus of her research is on the Hebrew Bible, and on Israelite and Judahite history and religion [ ΠΗΓΗ ]. Η συνέντευξη με τη Φραντσέσκα Σταυρακοπούλου  υποτιτλισμένη στα ελληνικά  [ 13΄ ] We cannot possibly understand Western culture and the history of Western culture without the Bible. [I] love the Bible because it's like the most amazing collection of ancient literature ; reading it is like going into a time capsul, it's like time traveling and you get to to read all about these different sorts of myths and legends. Whether you're an atheist ,   like me, or you're religious, like other people, the Bible has played such a massive role in our lives right from when we're kids, that somehow to be in these places [the Holy Land ], I think you can't but help just feel engaged and ex...

Ο Τσαρλς Σίνγκλετον έχει επισημάνει τη συσχέτιση μεταξύ του πυρήνα της βιβλικής αφήγησης κι εκείνου της Θείας Κωμωδίας του Δάντη. Σύμφωνα με τον Σίνγκλετον, αξιοποιώντας τα κείμενα της Παλαιάς Διαθήκης μπορεί κανείς να κατανοήσει καλύτερα το ίδιο το δαντικό ποίημα. Charles Singleton ha sottolineato la correlazione tra il polo della narrazione biblica e quello della Commedia . Secondo Singleton, utilizzando le scritture veterotestamentarie si può giungere ad una maggiore comprensione del poema stesso (C. Singleton, La poesia della Divina Commedia , Il Mulino, Bologna 1987, p. 495). Dal commento di Alberto Cavaglion all'edizione di Se questo è un uomo di Primo Levi per la Grande Letteratura Italiana Einaudi ( p. 3 )

Από το βιβλίο των Πράξεων των Αποστόλων , κεφ. 5, στ. 1-11  [ ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗΣ ] . 1 Ἀνὴρ δέ τις Ἁνανίας ὀνόματι σὺν Σαπφείρῃ τῇ γυναικὶ αὐτοῦ ἐπώλησε κτῆμα 2 καὶ ἐνοσφίσατο [ απόκρυψε, παρακράτησε κρυφά ] ἀπὸ τῆς τιμῆς, συνειδυίας καὶ τῆς γυναικός αὐτοῦ, καὶ ἐνέγκας μέρος τι παρὰ τοὺς πόδας τῶν ἀποστόλων ἔθηκεν. 3 εἶπε δὲ Πέτρος· Ἁνανία, διατί ἐπλήρωσεν ὁ σατανᾶς τὴν καρδίαν σου ψεύσασθαί σε τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον καὶ νοσφίσασθαι ἀπὸ τῆς τιμῆς τοῦ χωρίου; 4 οὐχὶ μένον σοι ἔμενε καὶ πραθὲν ἐν τῇ σῇ ἐξουσίᾳ ὑπῆρχε; τί ὅτι ἔθου ἐν τῇ καρδίᾳ σου τὸ πρᾶγμα τοῦτο; οὐκ ἐψεύσω ἀνθρώποις, ἀλλὰ τῷ Θεῷ. 5 ἀκούων δὲ ὁ Ἁνανίας τοὺς λόγους τούτους πεσὼν ἐξέψυξε, καὶ ἐγένετο φόβος μέγας ἐπὶ πάντας τοὺς ἀκούοντας ταῦτα. 6 ἀναστάντες δὲ οἱ νεώτεροι συνέστειλαν αὐτὸν καὶ ἐξενέγκαντες ἔθαψαν. 7 Ἐγένετο δὲ ὡς ὡρῶν τριῶν διάστημα καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ, μὴ εἰδυῖα τὸ γεγονὸς, εἰσῆλθεν. 8 ἀπεκρίθη δὲ αὐτῇ ὁ Πέτρος· Εἰπέ μοι, εἰ τοσούτου τὸ χωρίον ἀπέδοσθε; ἡ δὲ εἶπε· Ναί, τοσούτου. 9 ὁ δὲ Πέτρος εἶπ...

Ο Ψαλμός 137 (στην ελληνική μετάφραση των Εβδομήκοντα : 136 ) είναι ένα πολύ γνωστό άσμα του βιβλίου των  Ψαλμών . Περιγράφει τον θρήνο της εξορίας των Εβραίων στη Βαβυλώνα , μετά την άλωση της Ιερουσαλήμ το 587 π . Χ . από τον βασιλιά Ναβουχοδονόσορα Β΄ .   Ἐπὶ τῶν ποταμῶν Βαβυλῶνος ἐκεῖ ἐκαθίσαμεν καὶ ἐκλαύσαμεν ἐν τῷ μνησθῆναι ἡμᾶς τῆς Σιών. Στης Βαβυλώνας τα ποτάμια, εκεί καθόμασταν [δούλοι και εξόριστοι] και κλαίγαμε, καθώς θυμόμασταν τη Σιών [την Ιερουσαλήμ]. By the rivers of Babylon, there we sat down, yeah, we wept, when we remembered Zion . ἐπὶ ταῖς ἰτέαις ἐν μέσῳ αὐτῆς ἐκρεμάσαμεν τὰ ὄργανα ἡμῶν· Στης όχθης τις ιτιές είχαμε τα μουσικά μας όργανα κρεμάσει. ὅτι ἐκεῖ ἐπηρώτησαν ἡμᾶς οἱ αἰχμαλωτεύσαντες ἡμᾶς λόγους ᾠδῶν καὶ οἱ ἀπαγαγόντες ἡμᾶς ὕμνον· ᾄσατε ἡμῖν ἐκ τῶν ᾠδῶν Σιών. Εκεί μας ζητούσαν τραγούδια εκείνοι που μας είχαν αιχμαλωτίσει [και μεταφέρει στην Βαβυλώνα], κι οι ...