Θρησκειολογική ορολογία πρωτόγονων και αρχαίων θρησκευμάτων
Λήμματα παρμένα από το Λεξικό της κοινής νεοελληνικής (1998), του Ινστιτούτου Νεοελληνικών Σπουδών (Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυλλίδη) του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Έχουν επιλεγεί οι σημασίες που αφορούν τη Θρησκειολογία. Με προσαρμογές και προσθήκες του διαχειριστή του ιστολογίου. Ανιμισμός : πρωτόγονη θρησκευτική πίστη στην ύπαρξη ψυχής μέσα σε όλα τα φυσικά όντα και φαινόμενα. Ειδωλολάτρης * : αυτός που λατρεύει τα είδωλα, τα ομοιώματα θεοτήτων, σαν να ήταν αυτά τα ίδια θεότητες. Ειδωλολατρία *: η λατρεία ειδώλων, κατασκευασμένων ομοιωμάτων θεότητας, ως φορέων του πνεύματός της και της δύναμής της, και κυρίως η αρχαία ελληνική και ρωμαϊκή θρησκεία. || Η λατρεία φυσικών ή κατασκευασμένων αντικειμένων ως φορέων θεϊκής δύναμης [ η θεοποίηση της κτιστής/φυσικής πραγματικότητας ]. [ Ιερο ] διάμεσος : ο μεσολαβητής || το μέντιουμ . Μέντιουμ : πρόσωπο που θεωρείται ότι έχει τη δυνατότητα να επικοινωνεί με τα πνεύματα ( medium ( λατινικά ), ουδ. του επιθ. medius ...