Λειμὼν ἀμφιλαφὴς

Θάνος Ανεστόπουλος, Νίκος Πλάτανος, Νίκος Γιούσεφ και Σοφία Ευκλείδου στην Πνευματική Εστία Νίκαιας, σε εκδήλωση προς τιμήν της ποιήτριας Κικής Δημουλά, την Δευτέρα 19 Απριλίου 2010 .  Τέλη Μαΐου Πήρε φωτιά το μεσημέρι, θύμα του ήλιου Λαμπάδιασε η αδειανή πλατεία και η στοχαστική ερημία της, το καφενείο και το πάθος των θαμώνων του, τα σπίτια και οι στεγασμένες περιπτώσεις τους, το επιπλοποιείο και η τραπεζαρία του -τραπέζι κι έξι πολυθρόνες, να επιπλωθεί η ανία με «δόσεις», μεγάλες ή μικρές ανάλογα -, και, φυσικά, και το περίπτερο. Με την ορθοστασία του, την ψιλική μελαγχολία του, ντυμένο τις απογευματινές του εφημερίδες. Πήραν φωτιά και καίγονται τ’ άφθονα «πωλείται», τα επίσης άφθονα «ζητείται», τα «κύρια άρθρα» της ζωής, και η στήλη των θεαμάτων. Και, βέβαια, και ο περιπτεράς. Εκτός από το χέρι του, το αγκαλιασμένο βίαια από το μαύρο πένθος προς διαιώνισιν της λύπης του γιατί απροσχεδίαστα, απότομα σχεδόν, η νέα κόρη του ένα μικρό περίπτερο, δικό της, άνοιξε στον θάνατο τα είκο...

What if the way we're teaching children to succeed is actually making them more stressed?   For years, many parents have been taught that success means: 📚 Top grades 🎓 Elite schools 🏆 Constant achievement 💼 A prestigious career But Dr. Daniel Markovits , Yale Law Professor and author of The Meritocracy Trap , challenges the idea that this system is as fair —or as healthy— as we assume. The pressure to constantly achieve can turn childhood into a competition where children start feeling like their worth depends on how well they perform. 💡 Maybe success shouldn't only be measured by achievement. What if we're also asking: Is my child happy? Do they have purpose? Can they handle failure? Do they have time to simply be a child? Our children don't need to win every race. They need the confidence, resilience, and skills to build a life that actually means something to them. ❤️ 👉 Source: @betterparenting_co

  Από τον δίσκο του  Θάνου Ανεστόπουλου  « Ώς το τέλος » (2012)  Κοίτα να ντύνεσαι καλά ήρθ’ ο χειμώνας, πιες ακόμα μια γουλιά Σου `χω φυλάξει μια αγκαλιά και μια χάρτινη βαρκούλα μια σταλιά Κοίτα στους τοίχους το λίγο φως Είμαι η σκιά σου που σου χαμογελά Τρέξε στην πόλη και βάλε φωτιά Θα είμαι δίπλα σου όπου κι αν πας Κοίτα να χτίσεις μια φωλιά κι εκεί να κρύψεις λίγο ήλιο απ’ τα παλιά Σου `χω φυλάξει μια θάλασσα και ένα δάκρυ κοραλλένιο μια σταλιά Κοίτα τα χέρια σου, αντέχουν πολλά Διώξ’ τα σκοτάδια σου και κοίτα ψηλά Μείνε στην έρημο μες στη φωτιά Θα είμαι δίπλα σου όπου κι αν πας Θάνος Ανεστόπουλος (3 Φεβρουαρίου 1967 – 3 Σεπτεμβρίου 2016)