Λειμὼν ἀμφιλαφὴς

Τάχα δὲν ἦτον οἰκοκυρὰ κι αὐτὴ στὸ σπίτι της καὶ στὴν αὐλήν της; Τάχα δὲν ἦτο κι αὐτή, ἕναν καιρόν, νέα μὲ ἀνατροφήν; Εἶχε μάθει γράμματα εἰς τὰ σχολεῖα. Εἶχε πάρει τὸ δίπλωμά της ἀπὸ τὸ Ἀρσάκειον. Κ᾽ ἐτήρει ὅλα τὰ χρέη της τὰ κοινωνικά, καὶ μετήρχετο τὰ οἰκιακὰ ἔργα της, καλύτερ᾽ ἀπὸ καθεμίαν. Εἶχε δὲ μεγάλην καθαριότητα εἰς τὸ σπίτι της, κ᾽ εἰς τὰ κατώφλιά της, πρόθυμη ν᾽ ἀσπρίζῃ καὶ νὰ σφουγγαρίζῃ χωρὶς ποτὲ νὰ βαρύνεται, καὶ χωρὶς νὰ δεικνύῃ τὴν παραξενιὰν ἐκείνην, ἥτις εἶναι συνήθης εἰς ὅλας τὰς γυναῖκας τὰς ἀγαπώσας μέχρις ὑπερβολῆς τὴν καθαριότητα. Καὶ ὅταν ἔμβαινεν ἡ Μεγάλη Ἑβδομάς , ἐδιπλασίαζε τ᾽ ἀσπρίσματα καὶ τὰ πλυσίματα, τόσον ὁποὺ ἔκαμνε τὸ πάτωμα ν᾽ ἀστράφτῃ, καὶ τὸν τοῖχον νὰ ζηλεύῃ τὸ πάτωμα. Ἤρχετο ἡ Μεγάλη Πέμπτη καὶ αὐτὴ ἄναφτε τὴν φωτιάν της, ἔστηνε τὴν χύτραν της, κ᾽ ἔβαπτε κατακκόκινα τὰ πασχαλινὰ αὐγά. Ὕστερον ἡτοίμαζε τὴν λεκάνην της, ἐγονάτιζεν, ἐσταύρωνε τρεῖς φορὲς τ᾽ ἀλεύρι, κ᾽ ἐζύμωνε καθαρὰ καὶ τεχνικὰ τὶς κουλοῦρες, κ᾽ ἐνέπηγε σταυροειδῶς ἐπάνω τὰ κόκκ...

Ο π . Αλέξανδρος Καριώτογλου , πρεσβύτερος στον ναό του Αγίου Νικολάου Ραγκαβά στην Πλάκα, μιλάει « στη χώρα των στερεοτύπων » για τη διαφορά πίστης και δογματισμού, για τις γυναίκες στην Εκκλησία, τις λειτουργίες στη δημοτική, την αποδοχή της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας και το νόημα της αμαρτίας. 00:00 Εισαγωγή. Προσωπικές πληροφορίες. 05:37 Οι λειτουργίες στη δημοτική γλώσσα, η ψυχολογική υποστήριξη και η “οικογένεια” της ενορίας. 14:00 Το ζήτημα της διαφάνειας, της συμπερίληψης και της εμπιστοσύνης. 19:04 Η Εκκλησία είναι ένας χώρος συντήρησης. 33:17 Θα πρέπει η Εκκλησία να παρεμβαίνει τόσο ενεργά στα προγράμματα εκπαίδευσης; 34:55 Οι έφηβοι και η Εκκλησία. 41:18 Τι χρειάζεται να κάνουν οι ιερείς για να έρθουν κοντά στον κόσμο. 44:17 Η συντήρηση της ενοχής από την Εκκλησία. 46:41 Τι σημαίνει αμαρτία. 50:24 Πώς μπορούμε να βιώσουμε την Ανάσταση στην καθημερινότητα; 50:23 Εάν δεν βιώσουμε τα λάθη μας δεν θα μπορέσουμε να πιστέψουμε στην Ανάστασή μας. Ο δημοσιογράφος Χρήστος Δεμέτης ...

Φάκελος υλικού  Αρχαίων Ελληνικών Γ΄ Λυκείου  ( σελ. 198 ) Ἡ Ἐκκλησία πιστεύει ὅτι ὁ Θεός «ἐποίησεν ἐξ ἑνὸς αἵματος πᾶν ἔθνος ἀνθρώπων κατοικεῖν ἐπὶ πᾶν τὸ πρόσωπον τῆς γῆς» ( Πράξ . 17: 26) καί ὅτι ἐν Χριστῷ « οὐκ ἔνι Ἰουδαῖος οὐδὲ Ἕλλην , οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδὲ ἐλεύθερος , οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ ∙ πάντες γὰρ εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ » ( Γαλ . 3: 28). Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ὁμολογεῖ ὅτι ἕκαστος ἄνθρωπος , ἀνεξαρτήτως χρώματος , θρησκείας , φυλῆς , φύλου , ἐθνικότητος , γλώσσης , ἔχει δημιουργηθῆ κατ’ εἰκόνα καί καθ’ ὁμοίωσιν Θεοῦ καί ἀπολαμβάνει ἴσα δικαιώματα ἐν τῇ κοινωνίᾳ . Συνεπής πρός τήν πίστιν αὐτήν, ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία δεν δέχεται τάς διακρίσεις δι’ ἕκαστον ἐκ τῶν προαναφερθέντων λόγων, ἐφ’ ὅσον αὗται προϋποθέτουν ἀξιολογικήν διαφοράν μεταξύ τῶν ἀνθρώπων. « Είστε, λοιπόν, όλοι παιδιά του Θεού, αφού πιστεύετε στον Ιησού Χριστό. Κι αυτό, γιατί όσοι βαφτιστήκατε στο όνομα του Χριστού, έχετε ντυθεί το Χριστό. Δεν υπάρχει πια Ιουδαίος και ειδωλολάτρης , δεν υπάρχει δούλος κα...