Λειμὼν ἀμφιλαφὴς

Ο κατάλογος των χαιρετισμών στην κατακλείδα της Επιστολής προς Ρωμαίους , τους οποίους στέλνει ο Παύλος στα πρόσωπα της Εκκλησίας της Ρώμης, αρχίζει με ένα ζευγάρι που γνώρισε στην Κόρινθο , όπου είχε μετακομίσει από τη Ρώμη μετά το πρώτο αντισημιτικό πογκρόμ του αυτοκράτορα Κλαυδίου ( 49 μ.Χ.): Ἀσπάσασθε Πρίσκαν καὶ Ἀκύλαν τοὺς συνεργούς μου ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, οἵτινες ὑπὲρ τῆς ψυχῆς μου τὸν ἑαυτῶν τράχηλον ὑπέθηκαν, οἷς οὐκ ἐγὼ μόνος εὐχαριστῶ ἀλλὰ καὶ πᾶσαι αἱ ἐκκλησίαι τῶν ἐθνῶν, καὶ τὴν κατ΄ οἶκον αὐτῶν ἐκκλησίαν ( Ρωμ . 16 : 3-4 ). Paul staying in the house of Saints Aquila and Priscilla , by Jan van de Venne , 17th century: Paul is at left, writing a letter; Priscilla is at right, spinning, and her husband Aquila is in the background, working on the loom [ ΠΗΓΗ ]. Είναι χαρακτηριστικό, ως προς τη θέση της  γυναίκας στις Πράξεις των Αποστόλων  και στις Επιστολές του Παύλου, ότι πρώτα κατονομάζεται η Πρίσκα / Πρίσκιλλα , που επεξεργάζονταν δέρμα και ...

  Νίκος Ἀ . Ματσούκας , « Ἕξι ποιήματα »,  Θρακικά Χρονικά , τχ.  44  ( 1990 ), σελ. 26.

« Οἶδα γὰρ ὅτι ἀένναός ἐστιν ὁ ἐκλύειν με μέλλων ἐπὶ γῆς, ἀναστήσει δὲ τὸ δέρμα μου τὸ ἀναντλοῦν ταῦτα· παρὰ γὰρ Κυρίου ταῦτά μοι συνετελέσθη, ἃ ἐγὼ ἐμαυτῷ συνεπίσταμαι, ἃ ὁ ὀφθαλμός μου ἑώρακε καὶ οὐκ ἄλλος, πάντα δέ μοι συντετέλεσθαι ἐν κόλπῳ ». « Μα όχι! Ξέρω πως ζει ο Θεός, ο υπερασπιστής μου, και πως θα πει τον τελευταίο λόγο εδώ στη γη. Τώρα που ’χει κουρελιαστεί το δέρμα μου και σάρκα δεν υπάρχει πια πάνω στα κόκαλά μου, τώρα θέλω να δω το Θεό. Τώρα, και με τα ίδια μου τα μάτια θέλω να τον δω, αυτόν τον ίδιο κι όχι άλλον, ξένο. Τα σωθικά μου λιώνουν, μ’ ετούτη τη λαχτάρα ». 👉 Ιώβ , 19 , 25-27 . Gustave Doré (1891) La Grande Bible de Tours Job's three friends come to see him in bis affliction Στις 6 Μαΐου η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του δικαίου Ιώβ , ενός  προσώπου που υπήρξε το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα καρτερίας και  εμπιστοσύνης στη δικαιοσύνη του Θεού σε ολόκληρη τη Γραφή . [...] Οι τρεις φίλοι του, οι οποίοι έρχονται  να σταθούν δίπλα του στη συμφορ...

   Il cinque maggio . Ode 18-20 luglio 1821       Ei fu. Siccome immobile,          dato il mortal sospiro,        stette la spoglia immemore        orba di tanto spiro, 5         così percossa, attonita        la terra al nunzio sta,        muta pensando all’ultima        ora dell’uom fatale;        né sa quando una simile 10       orma di piè mortale        la sua cruenta polvere        a calpestar verrà.        Lui folgorante in solio        vide il mio genio e tacque; 15       quando, con vece assidua,        cadde, risorse e giacque,        di mille voci al sonito        mista la...