Νίκος Καββαδίας: «Οἱ προσευχὲς τῶν ναυτικῶν»
Νίκος Καββαδίας Ο ἱ προσευχ ὲ ς τ ῶ ν ναυτικ ῶ ν ( ἀ πὸ τὴ συλλογὴ Μαραμποὺ το ῦ 1933 ) Ο ἱ Γιαπωνέζοι ναυτικοί, προτο ῦ ν ὰ κοιμηθο ῦ ν, βρίσκουν στ ὴ ν πλώρη μία γωνι ὰ πο ὺ δ ὲ ν πηγαίνουν ἄ λλοι κι ὥ ρα πολλ ὴ προσεύχονται, βουβοί, γονατιστο ὶ μπρ ὸ ς σ ᾿ ἕ να Βούδα κίτρινο πο ὺ σκύβει τ ὸ κεφάλι. Κάτι μακρι ὰ ὡ ς τ ὰ πόδια τους φορώντας νυχτικά, μασώντας ο ἱ ὠ χροκίτρινοι μικρο ὶ Κινέζοι ρύζι, προφέρουνε μ ὲ τ ὴ ν ψιλ ὴ φωνή τους προσευχ ὲ ς κοιτάζοντας μία χάλκινη παγόδα πο ὺ καπνίζει. Ο ἱ Κούληδες μ ὲ τ ὴ βαρι ὰ ὠ χροκίτρινη μορφ ὴ βαστ ᾶ ν σκυφτο ὶ τ ὰ γόνατα κοιτώντας πάντα κάτου, κι ο ἱ Ἀ ράπηδες σιγοκουν ᾶ ν τ ὸ σ ῶ μα ρυθμικά, κατάρες μουρμουρίζοντας ἐ νάντια το ῦ θανάτου. Ο ἱ Ε ὐ ρωπα ῖ οι τ ὰ χέρια τους κρατώντας ἀ νοιχτά, ἐκστατικὰ προσεύχονται γεμάτοι ἀ π ὸ ἱ κεσία , κα ὶ ψάλλουνε καθολικ ὲ ς ᾠ δ ὲ ς μουρμουριστά, πο ὺ ἐ μάθαν ὅ ταν πήγαιναν μικρο ὶ στ ὴ ν ἐ κκλησία. Κα ὶ ο ἱ Ἕ λληνες , μ ὲ ...