Νίκος Γκάτσος: Μεγάλη Πέμπτη
Τά ἔργα του ἀληθινά καί αἱ ὁδοί του εὐθεῖαι.
Αὐτός πού κρέμασε τόν ἥλιο
στό μεσοδόκι τ’ οὐρανοῦ
κρέμεται σήμερα σέ ξύλο ‒
ἵλεως Κύριε γενοῦ!
Καί στ’ ἀσπαλάθια τῆς ἐρήμου
μιά μάνα φώναξε: «Παιδί μου!».
Διά ξύλου τά τέκνα τοῦ Ἀδάμ
Παραδείσου γεγόνασιν ἄποικοι.
Μέ τοῦ Ἀπριλιοῦ τ’ ἀρχαῖα μάγια
μέ τῶν δαιμόνων τό φιλί
μπῆκε στό σπίτι κουκουβάγια
μπῆκε κοράκι στήν αὐλή.
Κι ὅλα τ’ ἀγρίμια στό λαγκάδι
πῆραν τό δρόμο γιά τόν Ἅδη.
Ἐλήλυθε εἰς τήν γῆν ἵνα μαρτυρήσῃ τῇ ἀληθείᾳ.
Θά ξανασπείρει καλοκαίρια
στήν ἄγρια παγωνιά τοῦ νοῦ
αὐτός πού κάρφωσε τ’ ἀστέρια
στήν ἅγια σκέπη τ’ οὐρανοῦ.
Κι ἐγώ κι ἐσύ κι ἐμεῖς κι οἱ ἄλλοι
θά γεννηθοῦμε τότε πάλι.
Οὗτός ἐστιν ἡ ζωή καί τό φῶς καί ἡ εἰρήνη τοῦ κόσμου.
👉 Βλ. κ. Οι «Μέρες Επιταφίου» του Νίκου Γκάτσου
👉 Βλ. κ. Σήμερον κρεμάται επί ξύλου... Αυτός που κρέμασε τον ήλιο