Πέντε βιβλία θρησκευτικής θεματικής από τις εκδόσεις Περισπωμένη

Εκδόσεις Περισπωμένη

Søren Kierkegaard: «Σημείον αντιλεγόμενον»

Aποσπάσματα από την «Άσκηση στον Χριστιανισμό». Λυρικές ανταποκρίσεις του «μάρτυρα της εσωτερικότητας» Κίρκεγκωρ, όχι βέβαια «από τις περιοχές της γνώσης, αλλά από το αχανές της απόγνωσης» Καμιά απόφανση του Ιησού της ιστορίας, και καμιά μαρτυρία, και καμιά παράδοση, δεν οδηγεί ευθέως στον Χριστό της πίστης. Το χάσμα ανάμεσα στους δύο θα υπάρχει πάντα, όπως υπήρχε για τους συγχρόνους του Ιησού — ο Χριστός δεν ανήκει στο παρελθόν, είναι εδώ και τώρα, όσο και το δίλημμα της πίστης, και μόνο ως σύγχρονός του πιστεύει κανείς. Αλλά ακριβώς επειδή είναι και θα είναι πάντα «σημείον αντιλεγόμενον» ο Χριστός φανερώνει, μέσα από τον ίλιγγο της πίστης, αυτό που κρύβουν οι καρδιές των ανθρώπων.

Γιάννης Πάσχος: «Ο Χριστός παρακαλάει το σώμα του να κατέβει απ' τον σταυρό»

«Ποίημα σε μορφή διαλόγου, θίγει την εναγώνια σύγκρουση της ψυχής και του σώματος μπροστά στον επερχόμενο θάνατο του Χριστού. Δεν είναι τυχαία η επιλογή της χρονικής στιγμής. Μεσολάβησε μια σκληρή πανδημία, μια παράξενη εποχή που δίνει μια άλλη αξία στην ποιητική αυτή αφήγηση κι έναν τόνο πιο προσωπικό, πιο εξομολογητικό, πιο εσωτερικό». 👉Άσπα Χασιώτη​, «Bookpress»

Άγγελος Σιλέσιος: «Χερουβικός οδοιπόρος»

Ο κατά κόσμον Johannes Scheffler έλαβε το όνομα Angelus Silesius όταν, έχοντας ζήσει τη φρίκη του Τριακονταετούς Πολέμου, που στερέωσε μέσα του την απόφαση να εγκαταλείψει τα εγκόσμια, ενδύθηκε το αγγελικό σχήμα στη Μονή του Αγίου Ματθία της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, κοντά στη γενέτειρά του, το Μπρέσλαου της αλλοτινής Σιλεσίας. Με τα ποιήματα του «Χερουβικού οδοιπόρου», που δημοσίευσε για πρώτη φορά στα 1657, κατάφερε να δημιουργήσει το πρώτο αξεπέραστο έργο της γερμανόφωνης ποίησης, το οποίο και τον έκανε γνωστό σ’ ολόκληρο τον κόσμο. Από την Περισπωμένη κυκλοφορεί, για πρώτη φορά στην ελληνική γλώσσα και με την ακρίβεια και την ευαισθησία του ποιητή και βραβευμένου μεταφραστή Θανάση Λάμπρου, σημαντικότατο μέρος αυτού του θησαυρού των ευρωπαϊκών γραμμάτων, σε μια έκδοση που φιλοξενεί το πρωτότυπο κείμενο στην αυθεντική του μορφή. «Τo ρόδο είναι χωρίς γιατί, ανθίζει επειδή ανθίζει, Στον εαυτό του δεν δίνει προσοχή, δεν ρωτά αν κάποιος τ' αντικρίζει».

Χρήστος Μαρσέλλος: «Δι’ εσόπτρου εν αινίγματι. Ο χώρος και ο χρόνος της ζωής μας μετά τον Κοπέρνικο και τον Δαρβίνο»

Η διεύρυνση της επιστημονικής γνώσης φαίνεται να περιστέλλει όλο και περισσότερο, μέχρι εξαλείψεως, την ιδιαιτερότητα του ανθρώπου. Οι αμφισημίες της ανθρωπικής αρχής μπορούν όμως να μας δείξουν γιατί η εξάλειψη αυτή είναι καταστατικά αδύνατο να ολοκληρωθεί, γιατί είναι ψευδαισθητική, όταν νομίζει ότι είναι αποκαλυπτική, και γιατί οι καινούργιες μας πεποιθήσεις είναι τόσο απατηλά ανησυχητικές όσο απατηλά καθησυχαστικές ήταν οι παλιές.

👉 Bookfly | Δημήτρης Τρίκας | 22/06/2019

Friedrich Schiller: «Ωδή στη χαρά»

Το ποίημα «Στη Χαρά» του Σίλλερ είναι βεβαίως από τα γνωστότερα ποιήματα της γερμανόφωνης ποίησης. Μελοποιήθηκε πάνω από εκατό φορές, με γνωστότερη τη μελοποίηση του Μπετόβεν, του πλέον πολυπαιγμένου μουσικού έργου παγκοσμίως. Η τόλμη αλλά και ο βαθύς ρυθμός που διατρέχει την «Ωδή στη χαρά», όπως επικράτησε να ονομάζεται το ποίημα στην «Ενάτη Συμφωνία», λόγω του ενθουσιαστικού και υμνητικού του χαρακτήρα, η ανατρεπτική αλλά και η στοχαστική διάθεση, το ανέδειξαν σε ένα από τα σπουδαιότερα ποιήματα του Σίλλερ.